Batterijen wisselen in plaats van opladen: dat is de gewaagde zet van Nio, de Chinese constructeur van elektrische voertuigen. Nio heeft wereldwijd al meer dan 3.100 geautomatiseerde stations uitgerold, waar je een lege batterij in vijf minuten kunt inruilen voor een volle. Het systeem werkt even snel als een traditionele tankbeurt en neemt een van de grootste drempels voor elektrisch rijden weg: de laadtijd. Toch is het principe niet nieuw. Renault en de Israëlische start-up Better Place probeerden het eerder al te commercialiseren. Maar dat was te vroeg. Hun poging eindigde in een spectaculair faillissement met 800 miljoen dollar verlies.
De technologische belofte van Nio kent ook een onverwachte keerzijde. In China heeft de populariteit van het systeem heel wat profiteurs aangetrokken. In plaats van het uitsluitend privé te gebruiken, zetten veel gebruikers de wisselstations commercieel in, op manieren die Nio nooit had voorzien. En dat bezorgt de constructeur een flinke financiële aderlating. Is het economische model dan wel houdbaar?
Wisselstations worden ‘batterijpompen’
De misbruiken zijn talrijk en goed gekend. Leveringsdiensten staan op de eerste rij: volledige vloten Nio-voertuigen wisselen continu van batterij om zonder onderbreking te kunnen blijven rijden. En daar stopt het niet. Andere eigenaars gebruiken de bidirectionele laadfunctie – die bedoeld is voor occasioneel gebruik – om andere elektrische voertuigen op te laden. Een soort ‘mobiel laadstation’, uiteraard met winst als doel.
Advertentie – lees hieronder verder
En het gaat nog een stap verder: sommige gebruikers bouwen hun Nio zelfs om tot autonome generatoren die bouwwerven of woningen van stroom voorzien. Alsof dat nog niet volstaat, krijgt Nio ook af te rekenen met de illegale doorverkoop van batterijwisselcredits via online platformen, vaak via meerdere accounts om de beperkingen van de contracten te omzeilen.
De financiële impact is groot: elk wisselstation kost zo’n 200.000 euro om te installeren en tot 50.000 euro per jaar om te onderhouden. Met zijn 3.100 stations heeft Nio jaarlijks tot wel 120 miljoen euro aan onderhoudskosten. Een investering die bedoeld was om elektrisch rijden toegankelijker te maken, maar waarvan het rendement nu zwaar onder druk staat door het grootschalige misbruik.
Tegenmaatregelen
Nio zit al langer met dit probleem en heeft inmiddels gereageerd. Sinds 2020 heeft het merk het aantal gratis batterijwissels per maand – dat eerst onbeperkt was – afgebouwd naar zes, en sinds 2023 zijn dat er nog vier. Ook de hoeveelheid stroom voor externe laadtoepassingen werd beperkt tot 15 kWh per maand.
Maar ondanks die maatregelen blijven gebruikers het systeem op grote schaal misbruiken. De meest inventieve onder hen vinden steeds nieuwe manieren om er munt uit te slaan. Dat ondermijnt de rendabiliteit van het hele model. Met mogelijk grote gevolgen, ook internationaal en dus ook bij ons. Nio exporteert zijn netwerk van Power Swap Stations naar Europa (er is al één station in België) en plant er een honderdtal. Maar dat project dreigt geschrapt te worden. Het voorbeeld van Nio toont hoe kwetsbaar een innovatieve technologie kan zijn door toedoen van de gebruikers. Dit model zal moeten bewijzen dat het ook in de praktijk levensvatbaar is. En dat is allesbehalve zeker…
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
