In 2030 rijdt een op de drie in een Chinese auto

Chinese constructeurs zullen tegen 2030 mogelijk een op de drie verkochte auto's in Europa in handen hebben. Toch als je het segment van de elektrische auto erbij neemt, de hoek waarin ze het sterkst staan dankzij hun innoverende batterijspelers en lage productiekosten van een in wezen dure technologie. Maar ook onder de modellen met verbrandingsmotoren wordt hun deel van de taart groot. Daar zijn ze goed op weg om een op de vijf registraties op te eisen. De vraag óf de Chinese opmars te stoppen is, is daarmee eigenlijk beantwoord.

Dubbel zoveel als nu

De cijfers zijn afkomstig van een Reuters-analyse. Die stelt dat Chinese merken tegen het einde van dit decennium meer dan 20% van het totale Europese passagierswagenmarkt zouden kunnen claimen. Binnen de segmenten voor volledig elektrische voertuigen loopt dat op tot 29%. Dat is dubbel zoveel dan ze momenteel inpalmen (9,5% volgens Automotive News en 14,2% op de markt voor elektrische auto’s). Die procentuele aandelen zijn één zaak, de snelheid waarmee ze groeien is ongezien. Vijf jaar geleden hadden ze nog maar een half procent marktaandeel.

Lees ook : België wil wetgeving rond zelfrijdende auto’s, maar wanneer rijden ze hier echt rond?

Advertentie – lees hieronder verder

Dat de Chinezen zo populair aan het worden zijn, ligt niet aan een verandering van voorkeur waarbij we in Europa en masse Duitse premium voor Oosterse tech aan het inwisselen zijn. De oorzaak ligt deels in het feit dat Chinese fabrikanten een specifiek zwak punt van de Europese markt hebben gevonden: de betaalbare elektrische auto. Terwijl Europese merken hun elektrische modellen op de duurdere sporten van de ladder positioneren, richten merken als BYD, Zeekr, Xpeng en Leapmotor zich op het midden- en instapsegment. Daar is de vraag het grootst, maar het traditionele aanbod het kleinst.

Productie-overschot

Toch heeft de Europese garde een reactie in de steigers gezet. Volkswagen met de ID.Cross, Dacia met zijn nieuwe Spring, Cupra met de Raval en Renault met de Twingo, de lokale merken zetten nu ook volop in op kleinere en toegankelijkere modellen. Maar deze zijn spiksplinternieuw en moeten hun impact nog laten gelden. Het rapport lijkt weinig rekening te houden met de kansen van deze jonge lichting.

Wel is duidelijk dat de Europese importtarieven op Chinese elektrische auto’s tot dusver weinig effect tonen. En ze zullen dat in de komende jaren nog minder doen, omdat de naar Europa verschuivende productie de komende jaren zich ten volle ontplooit. Daarnaast hebben sommige merken, waaronder Zeekr, besloten om hun Europese prijsstrategie aan te scherpen zonder de winstmarges volledig op te offeren. Het Chinese productieoverschot dat Europa omarmt, is verantwoordelijk voor deze druk op de prijzen. Het gevolg? Deze liggen vijf tot vijfentwintig procent lager dan vergelijkbare Europese modellen.

Slabakkende thuismarkt

Omgekeerd bloeden de Westerse merken op de Chinese markt. Samen zien ze hun marktaandeel met 30% kelderen, wat een regelrechte aanslag op hun winsten betekent. Maar dat het consumentenvertrouwen er daalt en de afnemende subsidies de markt doen krimpen, voelen ook de Chinese merken. Hun verkoop op de thuismarkt krimpt (soms meer dan 20%), wat ertoe leidt dat de overzeese markten nog belangrijker worden om de fabrieken draaiende te houden. Het lijkt wel alsof Ryanair is gearriveerd als disruptieve speler, en er een race naar de bodem wordt gehouden, maar dan met auto’s in plaats van lijnvluchten.

Voor de Belgische consument is de Chinese opmars op korte termijn gunstig. Meer concurrentie betekent lagere prijzen, snellere innovatiecycli en een grotere keuze in het elektrische segment. De vraag is wat er gebeurt als de Europese constructeurs die concurrentie niet kunnen bijhouden. Het lijstje met fabrieksafsluitingen dreigt dan alleen maar langer te worden.

De essentie:

Chinese automerken winnen razendsnel terrein: tegen 2030 zouden ze goed zijn voor meer dan 20% van de Europese automarkt en bijna 30% van de EV-markt, ongeveer een verdubbeling ten opzichte van vandaag.
Betaalbare elektrische auto’s zijn hun grootste troef: terwijl veel Europese merken zich op duurdere EV’s richten, vullen Chinese constructeurs het gat in het midden- en instapsegment met scherp geprijsde modellen.
Consumenten profiteren, de Europese industrie staat onder druk: meer concurrentie zorgt voor lagere prijzen en meer keuze, maar zet de winstgevendheid en werkgelegenheid van Europese autobouwers verder onder druk.