10 sportwagens die bekendstaan als gevaarlijk om te besturen

Het recept voor een gevaarlijke auto is bijna altijd hetzelfde: te veel motorkracht voor een ondermaats chassis. Voeg daar achterwielaandrijving, een verraderlijke turbo en een totaal gebrek aan rijhulpsystemen aan toe, en je krijgt een ronduit angstaanjagende cocktail. De lijst is lang, maar wij kozen tien iconische modellen uit.

Nog een belangrijke nuance: er bestaan meer slechte bestuurders dan slechte auto’s. En geef toe: vaak speelt een overdosis testosteron daarin een rol…

1. Porsche 930 Turbo

Het is heel eenvoudig: in de Engelstalige wereld kreeg hij de bijnaam widowmaker, oftewel ‘weduwenmaker’. Combineer een motor achter de achteras, een enorme turbolag en een gigantische duw in de rug zodra de turbo wakker wordt en je begrijpt meteen waarom… Wordt die grote KKK-turbo midden in een bocht plots actief, dan is een spin bijna onvermijdelijk. Gas lossen? Dat maakt het alleen maar erger, door de gewichtsverplaatsing…

2. Dodge Challenger R/T 426 Hemi

Als het over pure bruutheid gaat, kun je bijna alle Amerikaanse muscle cars uit de glorieuze naoorlogse periode noemen, vooral die uit de tweede helft van de jaren zestig. Het recept is simpel: een vrachtwagenophanging, een gigantische V8 voorin met bijna 400 pk, fietswieltjes en remmen van bromfietsniveau. Je begrijpt het plaatje wel… Vooral de Dodge Challenger R/T Hemi en Plymouth Hemi ’Cuda zijn berucht: deze twee neven met een uit de racerij afkomstige motor leveren in werkelijkheid bijna 500 pk! En dat al meer dan 55 jaar geleden.

3. AC Cobra 427

De kleine AC Ace was oorspronkelijk ontworpen voor een zescilinder van een honderdtal pk, maar kreeg onder leiding van Carroll Shelby uiteindelijk vier keer zoveel vermogen. Een korte wielbasis, een vedergewicht en een gietijzeren 7.0 V8 met meer dan 400 pk voorin maken dit tot een van de meest angstaanjagende auto’s om te besturen, zeker in de regen.

4. Dodge Viper RT/10

Weer een Amerikaan! Als afstammeling van de eerder genoemde Cobra was de eerste Dodge Viper al niet veel beschaafder. Zonder elektronische rijhulpsystemen kreeg hij een kolossale 8.0 V10 onder de lange motorkap. In de regen glijdt hij, ondanks zijn enorme achterbanden, alle kanten op.

5. Porsche Carrera GT

Dit is een van de laatste analoge supercars. De Porsche Carrera GT werd helaas berucht door het ongeval van acteur Paul Walker, maar op zich is hij niet verraderlijk: het is een racewagen die voor de openbare weg aangepast werd en ook zo behandeld moet worden. De 5.7 V10 en het koolstofvezelchassis vergeven geen beoordelingsfouten, zeker omdat de auto geen ESP heeft.

6. Lamborghini Miura

De eerste supercar ooit is ook een van de moeilijkste en bruutste om te besturen. Op het programma: een voorkant die bij hoge snelheid licht wordt, een bijzonder fysieke bediening en een temperamentvolle centraal achterin geplaatste V12 met een betoverende klank. Uiteraard zijn er geen elektronische rijhulpsystemen. De Miura staat bekend om zijn delicate weggedrag en de eerste exemplaren kampten met een groot gebrek aan torsiestijfheid. De latere SV-versies zijn duidelijk verder doorontwikkeld…

7. Lancia Stratos

De Lancia Stratos werd ontwikkeld om het wereldkampioenschap rally te domineren en is een kunstwerk met een Ferrari-V6. Een wonder op wielen dat alleen de meest bekwame rijders echt de baas kunnen: de zeer korte wielbasis leidt tot razendsnelle reacties. In de juiste handen is hij verbluffend doeltreffend. In de verkeerde handen is hij ronduit angstaanjagend.

8. TVR Tuscan

Als er één constructeur was die je nooit kon verwijten té brave auto’s te bouwen, dan was het TVR wel. De bijzonder karaktervolle TVR’s staan mijlenver af van de sportwagens van vandaag: puur, wild en zonder elektronische rijhulpsystemen. De 400 pk sterke zescilinder stuurt al zijn kracht onverbloemd naar de achterwielen, terwijl je hem in toom moet houden met een erg directe besturing. De auto zit technisch goed in elkaar, maar is alleen weggelegd voor bekwame en verantwoordelijke bestuurders.

9. Renault Clio V6 Phase 1

De Renault Clio V6 Phase 1 is een eerbetoon aan de R5 Turbo, die op zich al een stevige kluif was om te besturen. Met de V6 worden de prestaties ronduit verbluffend, net als de motorklank, maar het speelse weggedrag vraagt enorm veel voorzichtigheid. Zelfs ervaren rijders werden verrast door de brutale reacties van de achteras. En de draaicirkel van een olietanker maakte manoeuvreren er bepaald niet gemakkelijker op… De Phase 2 zette dat grotendeels recht.

10. Mercedes 300 SL

Het is een legende en zonder twijfel een van de mooiste auto’s aller tijden. Maar wil je zijn fraaie lijnen heel houden, dan kun je in een bocht maar beter niet bruusk het gas lossen. Om kosten- en comfortredenen koos Mercedes voor een pendelende achteras. Met andere woorden: laat je in een snel genomen bocht abrupt het gas los, dan heeft het buitenste achterwiel de neiging om naar binnen te klappen. Tel daar de diagonaalbanden uit die tijd en de 215 pk bij op – een fenomenaal vermogen voor die periode – en je begrijpt waarom de 300 SL zo'n veeleisende auto was. De roadsters waren een stuk verder doorontwikkeld…

Ontdek je toekomstige oldtimer op Autoclassic.be

Een vraag over oldtimers? BEHVA geeft je het antwoord!

Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte:

1. Bezoek gocar.be regelmatig
2. Volg Gocar op Google Nieuws
3. Abonneer op de Gocar-nieuwsbrief