.png?width=840)
Halverwege de jaren zestig wil Matra ook buiten de luchtvaart- en wapenindustrie naam maken. Jean-Luc Lagardère, toen de baas van het bedrijf, besluit in 1964 René Bonnet over te nemen en zet de productie van de Djet voort. De Djet was een pionier: hij was een van de allereerste serieauto’s met een centraal achterin geplaatste motor, maar bleef overduidelijk een nichewagen. Lagardère wil een veel breder publiek aanspreken…
De auto voor vrienden
Het lastenboek laat zich in één formule samenvatten: ‘de auto voor vrienden’. Vier zitplaatsen (of liever 2+2), wegklapbare koplampen, een koetswerk uit composietmateriaal, een dak dat opengaat in Targa-stijl en een centraal geplaatste motor. Het recept lijkt onfeilbaar… Het is de eerste auto die het merk volledig zelf ontwikkelt en hij wordt op het Autosalon van Genève in 1967 aan het publiek voorgesteld. Toch moeten we toegeven dat het publiek niet meteen betoverd is, want zijn silhouet valt niet bij iedereen in de smaak…
Advertentie – lees hieronder verder
Teleurstellende motor
Een merk dat stevig verankerd is in de autosport (in het lanceringsjaar stapt Matra in de Formule 1) en een naam die verwijst naar een raket van het merk, de R.530: dan verwacht je toch dat deze auto als een raket vooruitgaat? Wel… nee. En dat wordt het tweede probleem van de auto. Toegegeven, de motor bezorgde de ingenieurs heel wat kopzorgen. Renault weigert een motorblok te leveren, uit vrees voor een concurrent van zijn Alpine. Ford biedt dan weer de 1.7 V4 van de Taunus aan en dat komt goed uit: de motor is compact genoeg om tussen de achterbank en de koffer te passen.
.png?width=840)
Er blijft wel een probleem: deze motor komt uit een berline en levert amper iets meer dan 70 pk (75 pk in 1969). De auto weegt weliswaar maar 900 kg, maar tegenover kleine Italiaanse en Britse sportwagens komt hij flink wat pit tekort. Dat is des te frustrerender omdat het onderstel bijzonder geslaagd is en probleemloos veel meer vermogen aankan.
De echte rem op het succes is zijn prijs
De Matra 530 was veel te duur voor het jonge publiek waarop hij mikte… Tel daar een vreemd silhouet, een Ford-motor die weinig karakter heeft, leveringsvertragingen en een ronduit matige bouwkwaliteit van de eerste exemplaren bij en je begrijpt meteen waarom de 530 een flop werd.
Matra probeerde het tij nog te keren met de 530 LX in 1970, die er stoerder uitzag, en vervolgens eind 1971 met de 530 SX, die de zuinige kaart trok: een vast dak, vier vaste koplampen, geen achterbank meer en een scherpe prijs. Maar het mocht niet baten. Wanneer de productie in 1973 stopt, zijn er 9.609 exemplaren gebouwd, slechts een fractie van wat het jonge merk had verwacht…
Advertentie – lees hieronder verder
Vandaag is hij best leuk
Destijds schoot de Matra zijn doel voorbij. Maar vandaag zou hij weleens met glans voor zijn herkansing kunnen slagen. Zijn eigenzinnige stijl ademt de jaren zeventig, terwijl het gebrek aan motorkracht gerelativeerd moet worden: voor de ontspannen ritjes die we vandaag met zulke auto’s maken, heeft hij ruim voldoende pit. Met de wind door je haren (afhankelijk van de versie) geniet je van een heerlijk vintage sfeertje, gecombineerd met een bijzonder evenwichtig rijgedrag dat zijn leeftijd helemaal niet verraadt.
.png?width=840)
Bij de aankoop
De Matra 530 was destijds duur, maar is vandaag een stuk betaalbaarder geworden. Exemplaren die te koop staan, zijn weliswaar schaars, maar de vraagprijs ligt doorgaans tussen 13.000 en 20.000 euro.
De Ford-motor is robuust en gemakkelijk te onderhouden, maar het koetswerk vraagt veel meer aandacht. Het composietmateriaal roest dan wel niet, maar de onderliggende plaatmetalen structuur wel. En dat kan desastreuze gevolgen hebben… Bovendien zijn specifieke onderdelen soms erg moeilijk te vinden.
Laten we ons verleiden?
Als je een gezond exemplaar vindt, absoluut! De Matra 530 verdient vandaag volop een herkansing: zeldzaam, exotisch en onbekend als hij is, vormt hij een echte bezienswaardigheid op een oldtimerbijeenkomst, zonder dat je er de hoofdprijs voor betaalt. In het gebruik geeft zijn Ford-motor je een gerust gevoel, terwijl hij nog altijd verrassend wendbaar rijdt. En wat een sfeer, met de wind door je haren (als je die nog hebt), het gebrom van de V4 in je oren en dat silhouet dat op niets anders lijkt…
Ben je op zoek naar een oldtimer? Neem een kijkje op Autoclassic.be.
Voor alles wat je wilt weten over historische voertuigen in België blijft BEHVA dé referentie.
Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte:
.png?width=840)
.jpg?width=420)
