Voor wie minder vertrouwd is met e-fuels: dat zijn synthetische brandstoffen die worden gemaakt uit groene elektriciteit, water en CO2 uit de atmosfeer. Ze zijn chemisch nagenoeg identiek aan benzine of diesel, en kunnen daardoor zonder grove aanpassingen worden gebruikt in bestaande verbrandingsmotoren. Ze zijn niet te verwarren met de al beschikbare Klimabenzin95 (in Duitsland) of HVO-diesel, want deze maken aan de basis gebruik van plantaardige grondstoffen.
De grootste troef van synthetische benzine en diesel is dat ze een vloot van honderden miljoenen voertuigen die al op de weg rijdt, inclusief oldtimers, emissievrij kunnen maken met behoud van de ons zo bekende aandrijflijn op klassieke brandstof. In theorie, althans, want de logica waarbij de uit de atmosfeer getrokken CO2 de uitstoot op de weg achteraf compenseert is niet zonder discussie.
Tekort aan grondstoffen
Maar veruit het grootste probleem is voorlopig de schaal. Er is momenteel te weinig productie om van een echte businesscase te spreken, waardoor de prijs duur uitvalt en dezelfde valkuil loert als met de kwakkelende beschikbaarheid van waterstof. Toch breekt een nieuwe studie, opgesteld door de eFuel Alliance en Porsche, een lans voor de technologie. Ze begint met de vaststelling dat de Europese opschalingsscenario’s voor elektrische auto’s niet realistisch zijn: tekorten aan grondstoffen zoals nikkel en lithium vormen een kortetermijnknelpunt, terwijl de trage uitbreiding van het elektriciteitsnet een structureel probleem vormt voor de langere termijn. Conclusie? De vraag naar vloeibare brandstoffen zal na 2040 veel groter blijken dan de Commissie nu aanneemt, volgens de onderzoekers.
Advertentie – lees hieronder verder
Meer zelfs, hun analyse wordt gestaafd met cijfers die de Europese Commissie zélf aanlevert. Deze stelt dat in 2040 nog steeds 37 procent van de personenwagens en 62 procent van de vrachtwagens (bovenop meer dan 80 procent van vliegtuigen en schepen) afhankelijk zullen zijn van vloeibare brandstoffen. Zelfs in 2050 zou meer dan de helft van de totale energievraag in het transport vloeibare brandstoffen vereisen.
Langetermijnzekerheid
Volgens de studie onderschat het bestaande beleid deze bottlenecks die de nood aan vloeibare brandstoffen bijzonder tastbaar maken. Er moet daarom iets veranderen. Drie beleidsmaatregelen zijn cruciaal: ambitieuze e-fuelquota met langetermijnzekerheid voor investeerders, minder bureaucratie rond productienormen en stroominkoop, en fiscale instrumenten zoals een hervorming van de energiebelasting.
Hier knijpt het schoentje. Wereldwijd zijn meer dan 500 waterstof- en e-fuelprojecten aangekondigd. Meer dan 120 bedrijven willen hun productie voor 2030 opstarten. Maar van de 300 projecten gericht op de transportsector heeft slechts zes procent een definitieve investeringsbeslissing genomen. De rest is vooralsnog papier.
En toch. Als de volledige industriële productiecapaciteit wordt benut, zou de Europese markt voor e-fuels tegen 2045 het equivalent van meer dan 200 miljard liter benzine kunnen bereiken. Dat is volgens de eFuel Alliance ruim genoeg om de vraag te dekken, zonder dat luchtvaart, scheepvaart en wegverkeer om de beschikbare brandstof hoeven te concurreren. Een veelgehoord argument is namelijk dat wegtransport zich op batterijen moet ontwikkelen, en synthetische alternatieven voor de zwaardere scheeps- en luchtvaart kunnen dienen. “Of e-fuels hun volledige potentieel kunnen waarmaken, staat of valt met de juiste politieke keuzes", zegt Ralf Diemer, directeur van de eFuel Alliance.
Aan welke prijs?
Uiteraard is de studie op maat geschreven van een lobbyorganisatie die meer dan 160 bedrijven en verenigingen vertegenwoordigt die belang hebben bij de doorbraak van e-fuels. Porsche zelf investeert al enkele jaren in e-fuelproductie via een fabriek in Chili. De studie trekt belangwekkende conclusies, maar deze hebben enkel zin bij een toegankelijke literprijs aan de pomp. Dat is net de vraag die voor de gewone autorijder het meest relevant is.
Op de LinkedIn-pagina van de eFuel Alliance wordt een prijsdoel van 2 euro per liter vooropgesteld tegen 2030. Experts sabelen dat neer als “extreem optimistisch”, omdat het een onrealistische waterstofprijs veronderstelt. Een vork van 5 tot 7 euro per liter lijkt hen wel haalbaar. De groene lobbygroep Transport & Environment geeft een centrale schatting van 3,6 euro per liter tegen 2040.
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
