Actualiteit - Pagina 1070

Crash
Een brandende Tesla Model S blussen, doe je zo! (+VIDEO)
Moto
TEST Can-Am Spyder F3 T: Spyderwoman

Alles vergeten wat je weet over motorrijden is de absolute regel nummer één voor iedereen die van plan is om met een Can-Am Spyder te gaan rijden. De PR’s van het merk geven zelf toe dat deze driewieler gericht is op ‘non-hardcore motorrijders’, wat meteen ook de reden is dat uitgerekend ik, Miss CEO, op pad mocht naar Portugal en niet de gebruikelijke MaxxTestpiloten. En of het meeviel? Absoluut. Na nog wat éxtra goede raad, bezorgde blikken en wees voorzichtigjes laat ik onze CEO-guy achter me. Voor één keer ben ik degene die de motorbroek aantrekt en op pad gaat. Toegegeven, ik ben een beetje nerveus, al hoef ik me geen zorgen te maken dat ik de motor zou laten omvallen – iets wat ik in het verleden wel al een paar keer heb voorgehad met m’n korte beentjes, beschamend, I know. Ach ja, het zal wel loslopen, hoog tijd dus om dat vliegtuig naar Portugal te zoeken. Geen schrik van SpydersVanuit Faro worden we naar ons hotel in Lagos gevoerd. Wanneer we bij het plateau aan de ingang van ons hotel aankomen,  staan er al enkele Can-Am Spyders te blinken in de middagzon. Wat een grote machines! Ze zien er allemaal verschillend uit, zowel qua opties, kleuren en het leder van de zadels. De vele stuurknopjes en een groot dashbord is het eerste wat me opvalt. Ik kan niet wachten om te gaan rijden en eens op al die knopjes te drukken! Dat het doelpubliek van de Spyder zich niet perse concentreert op motorrijders wordt snel duidelijk wanneer ik kennismaak met enkele auto- en lifestyle journalisten uit binnen- en buitenland. Na de lunch worden we aan de parking verwacht voor een technische briefing en uitleg over hoe je de machine, sorry, unit bedient. De Spyder is géén moto! Hij heeft een semi- automatische versnellingsbak die een koppelingshendel overbodig maakt. In de plaats daarvan krijg je aan je linkerhand een kleine flipper die je met je duim bespeeld om op te schakelen. Terugschakelen doet de unit in principe vanzelf al kan je dit ook manueel met het flippertje voor je linker wijsvinger. Een ander ontbrekend onderdeel is een remhendel. Remmen doe je met je rechtervoet en automatisch op de drie wielen. Tot slot is de Spyder te groot en te zwaar om zelf achteruit te duwen en dus beschikt hij over een achteruit versnelling.

23 oktober 2017 8 min
Testdrives
TEST Mercedes GLC Coupé Hybride: kind van zijn tijd

De Mercedes GLC Coupé, de directe concurrent van de BMW X4 en ook verkrijgbaar als hybride (350 e), werd afgeleid van de stoere GLC en valt op vanwege zijn coupéachtige daklijn. Al is er meer aan de hand… Qua stijlvorming heeft Mercedes het alvast niet slecht gedaan. Vanop afstand lijkt hij zelfs een stuk groter dan hij in werkelijkheid is en zou je hem zo met de GLE Coupé – de anti-X6 – kunnen verwarren. Knap ding dus, maar ook prijzig aan de kassa. De goedkoopste GLC Coupé kost een tikje over € 51.000 en de startprijzen bij de benzine- en dieseluitvoeringen lopen min of meer gelijk. Wil je echter een motor die bij het beeld van deze auto past, een 3-liter turbodiesel bijvoorbeeld, ga je richting € 60.000. En de enige hybrideversie, die een 2-liter benzine met een elektromotor combineert, overschrijdt die kaap zelfs. Zonder één optie aan te vinken. Heerlijk Mercedes De sfeer aan boord is helemaal Mercedes en da's een compliment. Lof ook te over ook voor het comfortgehalte aan boord, of toch als je vooraan zit. Niet dat je achteraan niks ruimte hebt maar ze is wel beperkter dan in de nochtans goedkopere doch minder trendy GLC. En natuurlijk heeft laatstgenoemde vanwege zijn conventionele SUV-vormen ook meer koffervolume, 50 liter om precies te zijn. Voor de GLC Coupé komt het totaal op 500 liter laadvolume. Ook niet slecht, al is de hybride met nog minder plaats gezegend. Die GLC 350e Coupé heeft immers nog batterijen om mee te sleuren en stelt daardoor maar 350l ter beschikking, tot max. 1.250l met de achterzetels neergeklapt. Povere cijfers voor zo'n kolos. Rijgedrag De GLC Coupé hybride weegt een tikkeltje meer dan twee ton en dat overgewicht voel je niet alleen tijdens het remmen maar ook tijdens het bochtenwerk. Hij wringt namelijk tegen wanneer je hem probeert op te jagen op een meer kronkelig parcours. Deze Duitser vraagt dus om de zachte aanpak en da's ergens logisch en ook prima, al doet hij je op papier toch geloven dat hij een krijger is: 0 naar 100 km/u lukt in 5,9 seconden en zijn topsnelheid bedraagt 235 km/u. Hoe dat komt dat deze hybride zo snel uit de voeten is? Dat heeft natuurlijk met zijn aandrijving te maken. Zowel op de voor- als op de achteras wordt vermogen en koppel gedropt (respectievelijk 116pk/340Nm en 211pk/350Nm) en de elektromotor kan zijn volledige trekkracht van bij de start aanspreken. Gecombineerd spreken we trouwens over niet minder dan 320 pk en 560 Nm en dat terwijl deze Mercedes fiscaal interessant blijft. Maar voor hoelang nog?   Elektrisch rijden Dat kan met de GLC 350e (Coupé) aangezien het een plug-in hybride betreft. Met een stekker die je in het stopcontact (of een snellader) kan steken en die zo de batterijen die de elektromotor aandrijven in 4 (of 2) uur oplaadt. In praktijk heb je zo'n 20 km puur elektrisch rijbereik (in plaats van de beloofde 34) en dan mag het uiteraard niet te snel gaan. In ieder geval is het bij normaal gebruik zo goed als onmogelijk om ook maar in de buurt van het opgegeven normverbruik te blijven, hoeveel je ook met de rij-instellingen goochelt. 8l/100km is véél waarheidsgetrouwer dan de door Mercedes opgegeven 2,5l/100km (59 g/km CO2). Maar dat geldt natuurlijk ook voor andere zogenaamde zuinige jongens uit die categorie… Conclusie De Mercedes GLC 350e Coupé is een geslaagde afgeleide van de GLC geworden en een fiscaal interessante keuze als je er al het startbudget voor hebt. Maar helemaal groen kan je deze hybride niet noemen. En of zijn looks afwegen tegen de beperktere binnenruimte en het forsere prijskaartje ten opzichte van de GLC , hangt van je gezinssituatie af… En al zeker als je voor de hybride kiest!

23 oktober 2017 1 min Joris Bosseloo
Moto
TEST Yamaha SCR950: tof… maar ook veel stof!

Scramblers zie je zelden in alledaags woon-werk verkeer maar je komt ze des te meer op de coolste plaatsen tegen. Een nieuw modeverschijnsel zijn ze echter niet. Het aanpassen van gewone straatfietsen voor gebruik op onverhard terrein vond zijn oorsprong ergens halfweg de vorige eeuw. Het principe is simpel. Sloop alles wat niet nodig is om te rijden, monteer een paar vette noppenbanden, plaats een breed cross-stuur, et voilà: een scrambler! In tegenstelling tot wat we vandaag in de hipster-scène zien, ontstonden deze creaties niet in één of ander schuurtje. Het oorspronkelijke idee kwam van de fabrikanten zelf. Lichte straatmotoren werden verbouwd om te kunnen deelnemen aan de eerste off-road wedstrijden. De naam scrambler zou afkomstig zijn van de Engelse “scrambles”, dit waren betrouwbaarheidsritten op onverhard, voorlopers van de latere enduro-wedstrijden. Met de komst van de echte enduro’s stierf de scrambler een stille dood. Tot een aantal slimme marketeers (eerst bij een motorbouwer uit Hinckley, vervolgens in Bologna…), in navolging van de café-racer explosie, de term “Scrambler” nieuw leven in bliezen. Stof tot nadenken!Hoewel de huidige scrambler-scene wordt gedomineerd door de grote Europese motormerken, blijkt uit de perspresentatie dat Yamaha ooit mee aan de wieg heeft gestaan van dit vandaag zo populaire fenomeen. Hoog tijd dus voor de Japanners om ook iets uit hun mouw te schudden. In tegenstelling tot de eerste scramblers, die vooral lichte motoren hadden tot pakweg 500cc, koos Yamaha bewust voor een 942cc. De R&D-afdeling haalde hiervoor hun spreekwoordelijke mosterd bij de eigen ‘Yard-Built’-projecten. Ze leerden dat custombouwers steeds vaker de slijpschijf in de XV950R Bobber zetten om er een coole flat-tracker of scrambler van te maken. Vooral zijn minimalisme bleek de sleutel tot succes te zijn. Het makkelijk handelbare V-twin blok met zijn breed uitgesmeerd koppel en totaal gebrek aan elektronische hulpmiddelen, bood de perfecte basis om op verder te bouwen. Deze SCR950 past dan ook perfect in ‘Faster Sons’-filosofie, al heeft hij wat mij betreft niet hetzelfde exotische charisma als de eerder geteste Yard Built special, namelijk de XSR900 Abarth.

23 oktober 2017 6 min
Gocar marketplace
55.839 nieuwe en tweedehands voertuigen bij jou in de buurt!