Na twintig jaar afwezigheid leek het merk Alpine voorgoed geschiedenis. Toch blies de Renault-groep het nieuw leven in waardoor het in 2017 een glorieuze comeback maakte met de A110. Deze moderne interpretatie van de legendarische Berlinette uit de jaren 60 en 70 wist meteen autoliefhebbers te bekoren, dankzij zijn elegante koetswerklijnen, het lage gewicht (1.082 kilo) en het rijgedrag dat kartallures vertoonde.

Door de jaren heen bracht het merk uit Dieppe talloze varianten uit (S, GT, GTS en R) en verschillende speciale edities om de soms stagnerende verkoop nieuw leven in te blazen. Zo ontstond ook de A110 R Turini, gelanceerd nadat de uitgestelde levering van de carbon velgen voor de A110 R tot lange wachttijden had geleid.

De A110R Turini is in essentie een A110R, maar dan met “normale” aluminium 18-duimsvelgen in matzwart in plaats van de zeldzame exemplaren in koolstofvezel. Verder blijft de configuratie identiek: zichtbare carbon panelen (motorkap, zijskirts, spoilerlip en achterste zijruit zonder achterruit) en de zwanenhalsvormige achterspoiler. In combinatie met de felrode lak van onze testwagen leverde dat een opvallend contrast op dat overal de aandacht trok.

Advertentie – lees hieronder verder

Racesfeertje

De Alpine A110R Turini is een zeldzame verschijning, volledig gebouwd rond puur rijplezier en ideaal voor zonnige weekendritten. Praktisch blijft hij ook: met een kleine koffer voorin en een tweede achter de motor is er net genoeg ruimte voor bagage voor twee. Het interieur deelt hij grotendeels met de rest van de A110-familie, maar het onderscheidt zich door twee carbon Sabelt-kuipstoelen met veiligheidsharnas, die meteen een uitgesproken racesfeer oproepen.

De deurpanelen werden blijkbaar vereenvoudigd en, eens aangefrakt in het harnas, worden ze nu gesloten met een simpele riem – een duidelijke knipoog naar het circuit. Verder bevindt het interieur zich in een wereld van hergebruikte Renault-onderdelen: een Laguna III-sleutelkaart, Twingo II-klimaatknoppen en zelfs wat switches die uit de stock van Dacia zijn weggelopen. Het geheel oogt inmiddels gedateerd, met als dieptepunt het hopeloos verouderde multimediasysteem. Opmerkelijk genoeg heeft Renault nooit geïnvesteerd in een modernisering van de A110, toch verbazend voor een auto die in het geval van deze A110R Turini minimaal 106.000 euro kost!

Gelukkig is de zitpositie uitstekend, met kuipstoelen die perfecte zijdelingse steun bieden en bedieningselementen die prettig binnen handbereik liggen. De automaat wordt bediend via drie grote knoppen op de middenconsole, of met schakelflippers achter het compacte stuur, zodat je nooit je handen hoeft los te laten. Dat stuur is, net als de bovenkant van het dashboard, bekleed met alcantara – een detail waarmee Alpine meteen een vleugje elegantie toevoegt.

Verhoogde stijfheid

Zoals je terecht verwacht, neemt deze Turini de specifieke afstellingen van de A110R over. Zo zijn de antirolstangen verstevigd – 10% vooraan en zelfs 25% achteraan ten opzichte van de A110 S – en kreeg hij 10% stijvere schokdempers van Eibach. Voor extra grip monteerde Alpine standaard semi-slicks (Michelin Pilot Sport Cup 2), die de wegligging nog verder verbeteren.

Voor een nog intensere rijervaring kreeg de besturing – in een standaard A110 al voortreffelijk – een nog directere afstelling. De geluidsisolatie is tot een minimum teruggebracht, waardoor elke kilometer intenser voelt. Het resultaat is een gewicht van 1.163 kilo, nog altijd een droom voor elke elektrische auto, al is dat wel 13 kilo meer dan de A110R met zijn fameuze velgen uit carbon.

Pure sensaties

De motor ligt centraal achterin en is dezelfde als in de S, GT en GTS: een 1,8 liter-viercilinder-turbo met 300 pk, gekoppeld aan een zeventrapstransmissie met dubbele koppeling. Onze testwagen was bovendien voorzien van een uitlaatlijn ontworpen door Akrapovic, een 4.000 euro kostende optie die het geheel een extra dosis karakter geeft.

Bij het starten vult het rauwe motorgeluid de cockpit en zet meteen de toon voor het raceaura van de A110R Turini. De acceleratie is opwindend, de remmen bijten hard en het vertrouwen komt razendsnel. Je voelt je al na enkele meters één met de auto, zo direct en responsief reageert hij. De besturing is messcherp, de banden kleven aan het asfalt en de vering is compromisloos stug. Op smalle landweggetjes raak je snel in het spel, en na een paar bochten waan je je al een volleerd piloot.

Niet voor elke dag

De Alpine A110R Turini is licht, en daarom in het bijzonder sensationeel. Je hoeft ook niet per se hard te gaan om je te amuseren. Op slecht wegdek toont hij echter zijn keerzijde: elke oneffenheid wordt genadeloos naar je ruggengraat getelefoneerd, en de extreem harde vering kan de auto zelfs doen loskomen van het asfalt. In zulke omstandigheden is een lichte rechtervoet dus geen overbodige luxe.

Tijdens onze testweek gebruikten we de Alpine dagelijks, maar al snel werd duidelijk dat hij daar niet voor bedoeld is. De gordels zijn onpraktisch, het beperkte zicht naar achteren maakt manoeuvreren lastig en lange snelwegritten zijn ronduit vermoeiend. De A110R Turini is een pure plezierauto, gebouwd voor weekendgebruik en rijplezier in zijn zuiverste vorm. En op dat vlak kennen we vandaag nauwelijks een ander model dat zoveel voldoening schenkt.

Conclusie

In strikte zin is de Alpine A110R Turini prijzig, zeker naast de veelzijdigere GTS. Maar voor wie waarde hecht aan zeldzaamheid en exclusiviteit is het een onweerstaanbaar speeltje, eentje waarvan je nooit genoeg krijgt. Met de naderende komst van een elektrisch opvolger loopt het einde van de A110 in zicht. Eén ding staat vast: we zullen hem verschrikkelijk hard missen.