De Europese Unie wil bedrijfswagens inzetten als hefboom in haar klimaatstrategie. Het plan is ambitieus: vanaf 2030 zouden alle huurwagens en grote bedrijfsvloten elektrisch moeten zijn. Maar omdat die datum vijf jaar vroeger valt dan het verbod op de verkoop van nieuwe auto’s met verbrandingsmotor (voorzien in 2035), stuit het voorstel nu op felle tegenstand. Duitsland en Italië – twee pijlers van de Europese auto-industrie – hebben een akkoord gesloten om zich tegen deze maatregel te verzetten, die ze als te voorbarig beschouwen.
In een gezamenlijke mededeling roepen de ministeries van Economie van beide landen – het BMWE in Duitsland en het MIMIT in Italië – op tot “een flexibel en evenwichtig actieplan”, gebaseerd op technologische neutraliteit. Volgens hen houdt het voorstel van Brussel geen rekening met de industriële realiteit en de noden van de regio’s.
Niet tegen elke prijs
De kern van de controverse zit in het strategische gewicht van deze vloten op de Europese automarkt. Ongeveer 60% van de nieuwe wagens in Europa gaat immers naar verhuurbedrijven of bedrijfswagenparken. Volgens de Europese beleidsmakers zou een verplichte overstap naar elektrische aandrijving in 2030 een massale verschuiving veroorzaken, met ingrijpende gevolgen voor de industrie, de tweedehandsmarkt, de infrastructuur en uiteraard ook de consument.
Advertentie – lees hieronder verder
Maar de Duitse bondskanselier Friedrich Merz ziet dat heel anders: “Dit gaat volledig voorbij aan de huidige behoeften van de samenleving”, waarschuwde hij. Volgens hem is het “een strategische fout om uitsluitend op één technologie te wedden die misschien nog niet klaar is”. De spanningen lopen hoog op en Merz liet ook doorschemeren dat Duitsland zijn gewicht in de Europese begroting kan laten gelden. In Rome benadrukte minister Adolfo Urso dat bedrijven begeleid moeten worden “zonder hen te overladen met strikte en bestraffende regels”.
Risico’s van elektrische schok
De gevolgen van deze Europese beslissing (als ze er komt) reiken verder dan de industrie. Ook de toeristische sector en de mobiliteitswereld maken zich zorgen. Nico Gabriel, CEO van autoverhuurder Sixt, wijst op meerdere obstakels: een tekort aan elektrische wagens in landelijke gebieden, een nog altijd onvolledig laadnetwerk en hogere tarieven die klanten kunnen afschrikken. Allemaal factoren die de vraag op korte termijn kunnen ondermijnen en de Europese strategie kunnen doen mislukken.
Voor de constructeurs betekent de deadline van 2030 dat de afschrijving van investeringen in verbrandingsmotoren versneld moet worden. Sommige modellen zouden daardoor een kortere commerciële levensduur kennen dan voorzien, wat de financiële druk op een sector die al onder spanning staat nog zou vergroten.
Tragere elektrificatie
Dit debat speelt zich af terwijl de verkoop van elektrische wagens nog altijd tekenen van vertraging vertoont. In de eerste zeven maanden van 2025 werden er in de Europese Unie weliswaar meer dan een miljoen volledig elektrische auto’s ingeschreven en dat is een record. Maar dat is nog altijd maar goed voor 15,6% van de totale verkoop, ruim onder de oorspronkelijke prognoses. Het beoogde marktaandeel van 25% dat begin 2024 vooropgesteld werd, is inmiddels door ACEA al verlaagd naar 18%. “De Europese Unie legt de constructeurs regels op, maar creëert niet de juiste voorwaarden voor de transitie”, waarschuwden Ola Källenius (CEO van Mercedes-Benz) en Matthias Zink (CEO van toeleverancier Mahle) samen in een brief aan Ursula von der Leyen.
2035 onder druk
De deadline van 2030 is al voer voor controverse, maar ook die van 2035 – het voorziene einde van de verkoop van verbrandingswagens – lijkt steeds meer op de helling te staan. In grote landen zoals Frankrijk stagneert de verkoop van elektrische wagens zelfs (-4,3 %) en de doelstellingen voor de CO₂-uitstoot zijn intussen verlengd tot 2027. Als het zo doorgaat, zou de elektrische omwenteling weleens langzaam kunnen uitdoven.
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
