JUL: hoe drie Belgen de gocart willen ombouwen tot een elektrische racemachine

We kennen allemaal de gocart, dat trapvoertuig dat onlosmakelijk verbonden is met vakanties aan zee. Je huurt er eentje voor een uurtje op de dijk, tussen twee regenbuien door. Hij is evenzeer levend erfgoed van de Belgische kust als de wafel en de wind. Niemand staat stil bij zijn geschiedenis. Toch duiken de eerste sporen van dit soort voertuig al in 1924 op, wanneer de Fransman Charles Mochet de vélocar bedenkt, een soort hybride die een goedkoop en praktisch alternatief moest bieden tussen de fiets en de auto. 

Maar het is in 1927 dat de gocart zoals we hem vandaag kennen echt vorm krijgt. Precies een eeuw later dreigde die honderdste verjaardag volledig onopgemerkt voorbij te gaan. Er was geen enkele viering en geen enkel project rond deze intussen door en door Belgische voertuigen. Tot drie liefhebbers een ietwat gek idee kregen: dit symbool van zorgeloos luieren aan zee ombouwen tot een echte elektrische racemachine en hem opnemen in een heus kampioenschap.

Drie Belgen, één idee

Het oorspronkelijke idee komt van Pascal Witmeur. Hij is geen onbekende in de Belgische autosport. In de jaren tachtig en negentig reed hij de 24 Uren van Le Mans en Spa, waarna hij reclamemanager werd bij Peugeot België. Hij is ook de man achter de waanzinnige Peugeot 806-racewagen die in 1995 in Spa aan de start verscheen. Rond hem staan Philippe Quatennens, een ondernemer die goed bekend is in de automedia, en Bernard Maerevoet, ingenieur en goede vriend van vele jaren. Eén ambitie brengt hen samen: van de gocart iets competitiefs maken.

3D-geprint

Het idee was duidelijk: een voertuig dat we met vakanties associëren de looks van een echte racewagen geven. Het resultaat kreeg een voornaam: JUL. Alles begon met een ‘gocart 2.0’ die met behulp van artificiële intelligentie getekend werd en daarna door een grafisch ontwerper verfijnd werd tot het silhouet vastlag. Het koetswerk komt uit een 3D-printer die vierhonderd uur nodig had om het enige prototype te produceren. Dat gestroomlijnde koetswerk rust op een chassis met echte ophanging, ontworpen volgens dezelfde principes als een racewagen. Het hart van het systeem is dan weer Frans, want het bedrijf Cixi levert het elektronische pedaalsysteem. Aan Belgische kant maakt Qarts het team compleet, de enige fabrikant van gocarts in ons land. Het atelier in het West-Vlaamse Oostkamp ontwerpt en assembleert zijn voertuigen al bijna twintig jaar met de hand, eerst onder de naam T&T Quality Go-Carts en later als Qarts. Het bouwde zijn reputatie op met gocarts die volgens het bedrijf onverwoestbaar zijn en gemaakt voor intensief gebruik. Het leverde ook al de kleine karts die vorig jaar de openingsrace van de Zoute Grand Prix reden. Het is dan ook geen verrassing dat Qarts betrokken is bij een project dat Belgisch erfgoed met autosport wil verenigen.

Trappen tegen 50 km/u

De JUL lijkt op speelgoed, maar is dat niet. Hij neemt het principe van de speedpedelec over, de snelle elektrische fiets, maar gaat nog een stap verder. Terwijl een speedpedelec rond enkele honderden watt blijft steken, levert de JUL tot 6,8 kW. De ondersteuning stopt bij 45 km/u, zoals de regels voorschrijven, maar door stevig door te trappen haal je 50 km/u of zelfs meer. Vanaf dan bepalen je benen de limiet. De piloot beheert zijn energie via drie niveaus – low, medium en high – en moet rekening houden met het rijbereik van de batterij, dat vandaag nog niet volledig bekend is. De definitieve versie van het voertuig is namelijk voor het einde van het jaar gepland. Maar volgens Philippe Quatennens hoeft dat geen probleem te zijn, want de batterijen zijn verwisselbaar. Een snelle pitstop volstaat om met een volle batterij weer te vertrekken.

Een start zoals in Le Mans

Het uitgangspunt is dus niet om zoveel mogelijk exemplaren van de JUL te verkopen, maar om mooie races te organiseren. Het project mikt op een volledig kampioenschap, met een eerste grand prix aan de voet van het Atomium, een tweede volgend jaar in de straten van Knokke tijdens de Zoute Grand Prix 2027 en daarna misschien Zolder in november 2027. De wedstrijden duren vier uur en in Zolder mogelijk acht uur. De sfeer is duidelijk: die van de gold racing days uit de jaren zeventig, met een start in Le Mans-stijl waarbij de piloten de piste al lopend oversteken voor ze in hun voertuig springen. “Het doel is niet om dankzij de machine te winnen, maar om leuke races te creëren”, vat Quatennens samen.

Het reglement moet nog geschreven worden

Het JUL-project is veelbelovend en staat al ver, maar nog niet alles ligt vast. Aan het sportreglement wordt nog gewerkt. De definitieve versie wordt op 20 december verwacht, tegelijk met de productieversie van de JUL. Ook de technische controle ligt nog niet vast en de eerste deelnemers zijn nog niet bevestigd. De initiatiefnemers klopten ook aan bij de RACB, dat een nieuwe discipline zou kunnen creëren: de E-Pedal Car Challenge. De aankoopprijs bedraagt 18.500 euro. Daarnaast komt er een leaseformule over drie jaar, maar de voorwaarden daarvan liggen nog niet vast. Met de Belgische wielergekte in het achterhoofd zullen grote namen als Eddy Merckx, Tom Boonen en Philippe Gilbert, maar ook de toppers van vandaag, dit idee wellicht onweerstaanbaar vinden. We zijn benieuwd.

Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte:

1. Bezoek gocar.be regelmatig
2. Volg Gocar op Google Nieuws
3. Abonneer op de Gocar-nieuwsbrief