De Beierse constructeur is een wereldwijde terugroepactie gestart voor verschillende volumemodellen die tussen juli 2020 en juli 2022 gebouwd werden. Het gaat om de 2 Reeks Coupé, verschillende varianten van de 3 Reeks, 4 Reeks en 5 Reeks, de 6 Reeks Gran Turismo, de 7 Reeks en ook de X4, X5, X6 en Z4. Volgens sommige media in Duitsland zijn er tot 575.000 voertuigen betrokken. BMW bevestigt dat aantal niet.
In België spreekt Jeroen Lissens, woordvoerder van BMW Benelux, over enkele duizenden auto’s. De eigenaars werden per brief op de hoogte gebracht en volgens het merk heeft ongeveer de helft van de betrokken wagens al een interventie gekregen. Bestuurders mogen hun auto intussen gewoon blijven gebruiken.
Technisch risico dat nooit werd vastgesteld
Aan de basis van de terugroepactie ligt een mogelijke slijtage van de magneetschakelaar van de startmotor. In theorie kan dat het starten van de motor bemoeilijken. In een extreem scenario zou er kortsluiting kunnen optreden, met plaatselijke oververhitting van de startmotor en zelfs brand tijdens het rijden als mogelijk gevolg. Dit worstcasescenario roept vragen op. Tot nu toe “is er geen enkel incident gemeld bij geen enkele wagen”, aldus Jeroen Lissens, “zelfs niet bij het starten”. Dat verklaart uiteraard waarom er geen gebruiksbeperking geldt.
Advertentie – lees hieronder verder
Precedent van Toyota
Zoals bekend zijn terugroepacties al enkele jaren schering en inslag in de autosector. Op zich is dit dus niets uitzonderlijks. Maar het is wel interessant om te bekijken hoe die golf precies ontstaan is. Nog vóór het Takata-airbagschandaal van 2013 – dat uitgroeide tot een van de grootste terugroepacties uit de autogeschiedenis – was er al de Toyota-affaire rond wagens die onbedoeld versnelden (2009-2010). De constructeur moest toen voor het Amerikaanse Congres verschijnen en publieke excuses aanbieden, nadat wereldwijd bijna negen miljoen voertuigen waren teruggeroepen onder druk van overheden en media. Dat was het eerste sleutelmoment van het moderne tijdperk van massale terugroepacties en gedwongen transparantie, die soms wat overdreven lijkt.
In de autosector is het risicobeheer grondig veranderd sinds het Toyota-schandaal en de affaire rond de Takata-airbags (al was dat een ander verhaal, want daar ging het om echte risico’s én bewuste verzwijging). Collectieve rechtszaken (class actions) en massale schadevergoedingen hebben diepe sporen nagelaten. Voor constructeurs is anticiperen vaak goedkoper dan een juridische crisis achteraf. Daarom wordt er soms liever te snel dan te laat ingegrepen. Maar soms gaat men daarin ook een stap te ver.
Er moet namelijk onderscheid worden gemaakt tussen een theoretisch risico en een waarschijnlijke of bewezen storing. In dit geval heeft geen enkel incident het meest pessimistische scenario bevestigd. Men kan zich dan ook afvragen of dit soort communicatie niet meer stress veroorzaakt dan iets anders. Het is natuurlijk duidelijk dat er nooit lichtzinnig moet worden omgegaan met de veiligheid van gebruikers. Maar om vervolgens te waarschuwen voor een probleem dat zich nog nooit heeft voorgedaan, roept twijfels op. We moeten trouwens niet vergeten dat het beleid van de fabrikanten op dit gebied uiteenlopend is: sommigen grijpen discreet en zonder iets te zeggen in wanneer een klant naar de garage gaat, terwijl anderen volledig transparant zijn. Waarom zou men dan geen wetgeving op dit gebied invoeren en strikte regels opleggen?
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
