Midden jaren zestig slaat Porsche een bladzijde om: de 356, het model waarmee alles begon, neemt afscheid. Als opvolger presenteert het merk uit Zuffenhausen in 1964 de 901, die al snel wordt omgedoopt tot 911 na een juridisch geschil met Peugeot, dat aanspraak maakt op die cijferaanduiding. De 911 is groter, moderner en krachtiger dankzij zijn luchtgekoelde zescilinder boxermotor van 2,0 liter met 130 pk. Daarmee luidt hij een nieuw tijdperk in, maar tegelijk schrikt hij ook af. Door zijn fors hogere prijs dan de 356 dreigt Porsche een deel van zijn trouwe klanten te verliezen, vooral in de Verenigde Staten.
Daarom lanceert Porsche in 1965 een instapmodel: de 912. Die neemt de carrosserie en het platform van de 911 over, maar krijgt de 1.6-viercilindermotor uit de 356 SC, herwerkt tot 90 pk. De 912 is minder krachtig, maar ook lichter. Hij wordt al snel een logisch en voordelig alternatief voor de 911. Zo kan Porsche een degelijk verkoopvolume behouden en tegelijk een vlotte overgang bieden aan klanten die de 356 gewoon waren.
Beter in balans
Ondanks zijn bescheidenere aandrijving schittert de 912 met zijn weggedrag. Door de lichtere motor rust er minder gewicht op de achteras, waardoor het chassis beter in balans is dan bij de 911, die in zijn beginjaren soms als lastig werd ervaren. De 912 voelt voorspelbaarder aan, is wendbaarder en misschien zelfs aangenamer om mee te rijden op bochtige wegen.
Advertentie – lees hieronder verder
Het interieur is nagenoeg identiek aan dat van de 911, afgezien van een toerenteller tot 6.000 tr/min (in plaats van 8.000) en enkele uitrustingsdetails. Maar het belangrijkste is wel aanwezig: een elegant en gestroomlijnd design, een onberispelijke afwerking en het gevoel achter het stuur van een echte Porsche te zitten.
Bescheiden succes
Tussen 1965 en 1969 bouwde Porsche meer dan 32.000 exemplaren van de 912. De meeste waren coupés, maar vanaf 1966 was de 912 ook verkrijgbaar als Targa, met een vaste rolbeugel en een achterruit in flexibel of vast materiaal. Vooral de Amerikaanse markt sloot de 912 massaal in de armen, aangetrokken door de lagere prijs (ongeveer 25 % goedkoper dan een 911) en het lagere verbruik.
Naarmate de 911 krachtiger en luxueuzer werd, en de markt verschoof naar performantere auto’s, liep het verhaal van de 912 stilaan ten einde. In 1969 werd de productie stopgezet. Porsche had ruimte nodig voor de nieuwe 914, die samen met Volkswagen ontwikkeld werd en voortaan de rol van instapmodel op zich nam.
Onverwachte terugkeer
Wanneer de 914 zijn laatste maanden ingaat, zit Porsche zonder betaalbaar model voor de Amerikaanse markt. In afwachting van de komst van de 924 komt er een tijdelijke oplossing: de 912E. Die wordt uitsluitend in 1976 geproduceerd en alleen voor Noord-Amerika. Hij combineert de carrosserie van de 911 G met een viercilindermotor van 2,0 liter van Volkswagen, afgeleid van het Type 4-blok, goed voor 86 pk. Hoewel de prestaties bescheiden zijn, blijft de 912E trouw aan de oorspronkelijke filosofie: eenvoud, balans en rijplezier. Er worden slechts 2.099 exemplaren gebouwd, wat hem vandaag zeldzaam maakt.
De 912 is veel zeldzamer dan de 911 en zie je in België niet op elke straathoek, al helemaal niet in de Targa-versie waarvan er slechts zo’n 2.500 exemplaren gebouwd zijn. Die herken je aan het typische afneembare dakpaneel, maar ook aan de soepele plastic achterruit, die al snel vervangen werd omdat die erg kwetsbaar was. Het exemplaar uit deze test dateert van 1967 en behoort tot de D’Ieteren Gallery, de privécollectie van de Belgische Porsche-importeur. De wagen vertoont de charmante sporen van een oudere restauratie.
Fijne verrassing
Binnenin heerst dezelfde sfeer als in een 911, met veel ronde tellers, het contactslot links van het stuur op het dashboard, en een royaal interieur, zelfs achterin, waar de kleine zetels twee volwassenen van gemiddelde lengte kunnen herbergen. Maar zodra je de motor start, weet je meteen dat je in een 912 zit. De kleine viercilinder boxermotor klinkt namelijk als een Volkswagen-blok uit die tijd. Vergeet dus de muzikale zescilinderklank van de 911, en richt je op de eigen kwaliteiten van de 912.
Wat het meest opvalt, is het lage gewicht. De auto laat zich moeiteloos besturen en voelt vederlicht. Ondanks zijn beperkte vermogen is de 912 verrassend levendig (ook al blijven de snelheden bescheiden) en zijn de acceleraties voldoende. Dankzij het lage gewicht remt de kleine Porsche behoorlijk goed voor een wagen uit de jaren zestig. Bochtencombinaties neem je met vertrouwen.
Geen koopje meer
Wie dacht dat de 912 gewoon een afgezwakte 911 was, heeft het mis. Tijdens onze testrit beleefden we bijzonder veel plezier met deze relatief onbekende Porsche. De 912 werd lange tijd genegeerd door verzamelaars, maar kent vandaag een sterke heropleving bij een publiek van kenners. Daardoor kan de waarde vlot boven de 50.000 euro uitkomen voor de mooiste exemplaren, zoals de 912 Targa waarmee wij onderweg waren.
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
