Een supersportwagen à la Ferrari heeft Mercedes nooit gebouwd voor serieproductie, toch niet volgens het geijkte recept met de motot midscheeps achter de stuurhut. Plannen waren er eind jaren 60, begin jaren 70 wel, en een reeks prototypes onder de naam ‘C 111’ was daarvan de voorbode.
Voor het eerst doet de Stuttgartse autobouwer er nu eentje van de hand. Het gaat om 1 van de 13 overgebleven prototypes, en de koper krijgt de garantie dat er de komende kwarteeuw geen tweede op de markt zal komen. Dat moet de prijs opdrijven; er wordt gerekend op minstens 25 miljoen euro.
Advertentie – lees hieronder verder
Met wankelmotor
Mercedes bouwde verschillende versies van de C 111, met diverse aandrijvingen, waaronder zelfs een dieselmotor en een wankelmotor. Het toonde op diverse autosalons meerdere generaties van dit studiemodel, ook met extra aerodynamisch koetswerk. De vormgeving was behoorlijk vooruitstrevend voor zijn tijd.
De auto die in februari verkocht wordt, is een C111-II, met 2,4 liter-wankelmotor met 4 rotoren. Daarmee was die goed voor een topsnelheid van meer dan 300 km/u. Het is het derde exemplaar dat Mercedes produceerde, uitgevoerd in het kenmerkende oranje, ‘Weissherbst’ genaamd en voorzien van magnesium velgen. Die worden meegeleverd, maar zijn gezien hun leeftijd niet meer bedoeld voor gebruik.
In het laadruim zit een experimenteel meetsysteem voor de warmte-ontwikkeling achter de motorbaai. Ook is de auto voorzien van een prematuur ABS-systeem, dat niet actief is. De auto werd 2 jaar geleden door Mercedes zelf gerestaureerd. Hij heeft net geen 25.000 kilometer op de teller.
Ondanks interesse van kopers, bracht de fabrikant de C 111 nooit op de markt. Het was te moeilijk om hem te laten voldoen aan allerhande regelgeving voor de belangrijke Amerikaanse markt, en bovendien was met de oliecrisis van 1973 de tijd niet rijp voor een supersportwagen.
Advertentie – lees hieronder verder
Op de Rétromobile-beurs in Parijs in februari 2027 wordt dit exemplaar geveild. Het is de eerste C 111 die op de markt komt.
Recordwagen
Mercedes verkocht eerder al erfstukken. Zoals de duurste auto aller tijden: de 300SLR Uhlenhaut Coupé, die in 2022 voor de duizelingwekkende prijs van 143 miljoen dollar van eigenaar wisselde. In 2025 liet het ook een W196R-racewagen, eveneens uit de jaren 50, veilen voor een dikke 55 miljoen dollar.
De opbrengst van deze C 111 gaat naar het eigen museum in Stuttgart, naast het hoofdkwartier. Meerbepaald naar de ontwikkeling van een ‘digital twin’, een digitale tweeling waarmee geïnteresseerden zich ook vanop afstand digitaal zullen kunnen onderdompelen in het museum.
Geen unicum
Ook andere autobouwers verkopen geregeld delen van de eigen historische collectie, hetzij om plaats te ruimen, hetzij om geld in het laatje te brengen. Een jaar geleden deed Renault zo een 100-tal auto’s, zowel productiemodellen als racewagens, van de hand. Dat deden de Parijzenaars met het oog op de bouw van een nieuw museum, gewijd aan de geschiedenis van het bedrijf. Het opent in 2027 zijn deuren.
In het vorige decennium verkocht Peugeot zo ook eens een heel lot historische auto’s. Dat was nog in het pre-Stellantis-tijdperk, op een moment waarop het toenmalige moederhuis PSA in slechte papieren zat. De opbrengt van die veiling diende om toen om gaten in de boekhouding te dichten.
Ook McLaren verkoopt daarom op dit moment enkele historische Formule 1-auto’s, onder andere met de namen van Ayrton Senna en Lewis Hamilton op de flank. Ook dat is zonder twijfel gegeerd goed.
Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte: