Elektrische bedrijfswagens winnen steeds meer terrein in Belgische wagenparken, vooral om fiscale redenen: het zijn de enige auto's die fiscaal aftrekbaar blijven. Maar elektrisch rijden met een bedrijfswagen vraagt ook om andere gewoontes. Werknemers moeten bij voorkeur thuis of op kantoor laden om de kosten te beperken, openbare laadpalen zoveel mogelijk vermijden en voortaan ook de laadplaats vrijmaken zodra de batterij vol is. Alleen houdt niet iedereen zich daaraan en blijven heel wat auto's aan een openbare laadpaal staan nadat het laden is afgelopen. De uitbater rekent dan een blokkeringsvergoeding aan, ook wel bezettingskost of idle fee genoemd. Verstrooidheid, nalatigheid of gewoon onverschilligheid? Het maakt weinig uit, want de werkgever krijgt de rekening.
Gemiddeld 19 euro
EEVEE Mobility analyseerde een jaar aan laadgegevens van meer dan 10.000 Belgische bestuurders van bedrijfswagens. Bijna twee op de drie kreeg nooit een toeslag aangerekend. Maar 9,7% verzamelde minstens vijf toeslagen en is alleen al verantwoordelijk voor 77% van het totale bedrag. Gemiddeld gaat het om ongeveer 19 euro per bestuurder per jaar. Toch zijn de verschillen tussen bestuurders enorm. Bij wie herhaaldelijk bezettingskosten veroorzaakt, loopt de rekening op tot 150 euro. De duurste 1% betaalt gemiddeld zelfs 766 euro, met een uitschieter tot 2.700 euro. Als we rekening houden met alle 230.000 elektrische bedrijfswagens in België, zou de totale factuur volgens berekeningen van L'Echo oplopen tot bijna 4,5 miljoen euro per jaar.
Advertentie – lees hieronder verder
Het is dan ook logisch dat fleetmanagers proberen deze kosten door te rekenen aan de bestuurder. Het Belgische arbeidsrecht verbiedt dat niet, maar er gelden wel strikte voorwaarden. Volgens SD Worx, dat door L'Echo werd geraadpleegd, hebben deze kosten te maken met het gedrag van de werknemer en niet met de eigenlijke laadkosten. Dat onderscheid is cruciaal, want de werkgever mag de bedragen niet zomaar als gewone bedrijfskosten van het loon aftrekken. Daarvoor is een car policy nodig die de blokkeringsvergoeding uitdrukkelijk vermeldt, moet die duidelijk gescheiden zijn van de laadkosten op de factuur en is er een individuele schriftelijke overeenkomst vereist die wordt gesloten nadat het betrokken loon opeisbaar is geworden.
Ook fiscaal is dat onderscheid belangrijk, al bestaat er nog onduidelijkheid. Laadkosten vallen onder de fiscale aftrekbaarheid van de elektrische bedrijfswagen, die momenteel 100% bedraagt. Maar bezettingskosten zijn geen energiekosten: ze worden aangerekend omdat een auto een laadplaats bezet houdt, niet omdat hij elektriciteit verbruikt. Er bestaat nog geen omzendbrief van de FOD Financiën die verduidelijkt of deze kosten daadwerkelijk aftrekbaar zijn. En zelfs als dat zo zou zijn, betekent aftrekbaarheid uiteraard niet dat de volledige kost wordt terugbetaald.
Eenmalige vergetelheid of herhaaldelijk gedrag?
Hoe de werkgever reageert, hangt af van het profiel van de bestuurder. Een eenmalige vergetelheid kan als een lichte fout worden beschouwd, maar wie ondanks herhaalde waarschuwingen blokkeringsvergoedingen blijft veroorzaken, riskeert dat zijn gedrag als herhaaldelijke ongehoorzaamheid wordt beschouwd. Dat kan de weg openen naar een inhouding op het loon, volgens de wettelijke voorwaarden. De boodschap aan bedrijven is dan ook duidelijk: het is tijd om de car policy bij te werken.
Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte: