Sinds de zomer van 2023 belooft de Europese batterijverordening een digitale identiteitskaart voor elke batterij van een elektrische auto of plug-inhybride. De Europese Commissie houdt vast aan de oorspronkelijke datum: 18 februari 2027. Het Europese platform waarop fabrikanten hun batterijpaspoorten moeten registreren, is al sinds 20 juli 2026 operationeel en de lijst met in te vullen gegevens is gepubliceerd. Maar er zit een addertje onder het gras: bij de invoering zal het paspoort onvolledig zijn en krijgt niet iedereen toegang tot alle informatie. Wat zal er precies in staan en vooral: wie mag wat lezen?
Wie krijgt welke informatie?
Het paspoort wordt ingevuld door het bedrijf dat een gebruiksklare batterij verkoopt. Dat is dus de batterijfabrikant als de batterij volledig geassembleerd uit zijn fabriek komt, of de autoconstructeur als die de batterij zelf afwerkt, bijvoorbeeld door de elektronica voor het batterijbeheer toe te voegen. Volgens die logica is het bedrijf dat de gebruiksklare batterij verkoopt ook verantwoordelijk tegenover de overheid wanneer informatie in het paspoort foutief is of ontbreekt.
Advertentie – lees hieronder verder
Concreet heeft de Europese Commissie 71 gegevens opgelijst die het paspoort moet bevatten. Daarvan zijn er 46 verplicht voor een batterij van een elektrische auto. Van die 46 gegevens zijn er 31 voor iedereen toegankelijk. Denk aan de naam van de batterijfabrikant, het batterijtype, de hoeveelheid energie die de batterij kan opslaan of het product dat je moet gebruiken om een brand te blussen. De overige 15 gegevens, zoals de gedetailleerde samenstelling, de manier waarop je de batterij moet demonteren en de gezondheidstoestand (SoH), blijven voorbehouden aan bepaalde gebruikers. Het probleem? De Commissie heeft nog altijd niet bepaald wie die gebruikers precies zijn. Professionals, constructeurs? We weten het niet. Vooral voor de batterijgezondheid is dat een gevoelig punt, want automobilisten willen – en hebben zelfs recht op – transparantie hierover.
De Commissie had vóór 18 augustus moeten vastleggen wie toegang krijgt tot die specifieke gegevens, maar op die datum werd niets gepubliceerd. Een volgend ontwerp van de regelgeving wordt eind oktober of in november verwacht. Dat laat weinig tijd tot februari.
Hoe dan ook zullen verschillende van de 71 velden in het paspoort ook na februari nog leeg blijven. Gegevens zoals de CO₂-voetafdruk, het aandeel gerecycleerde materialen en de zorgvuldigheid bij de inkoop van mineralen zullen pas later beschikbaar zijn. Maar wanneer precies?
Dezelfde vraag rijst voor de gezondheidstoestand van de batterij. Die informatie is wel voorzien vanaf februari 2027, maar het is nog onduidelijk hoe toegankelijk en begrijpelijk ze zal zijn. Vandaag gebruiken constructeurs immers elk hun eigen berekeningsmethode, waardoor de cijfers moeilijk te vergelijken zijn. Dat zijn al heel wat ontbrekende gegevens voor een document dat eigenlijk alles moest vertellen…
Advertentie – lees hieronder verder
En de professionals?
Een andere belangrijke vraag gaat over de professionals in de autosector. Om een batterij te herstellen of te reviseren, moet een werkplaats weten waaruit ze bestaat, welke onderdelen erin zitten en hoe je ze moet demonteren. Die informatie behoort tot de ‘voorbehouden’ gegevens van het paspoort. Volgens de plannen krijgen alleen professionals die een ‘gerechtvaardigd belang’ kunnen aantonen toegang. Maar ook hier wringt het schoentje: de lijst van wie daarvoor in aanmerking komt, ligt nog niet vast.
Ook hierover worden snel duidelijke antwoorden verwacht. De verordening rond het batterijpaspoort belooft onafhankelijke bedrijven namelijk toegang zonder discriminatie. Vandaag beschikken vooral de constructeurs over die informatie. Met het paspoort blijft elke fabrikant zelf de gegevens beheren en bepalen wie ze mag raadplegen. De regelgeving voorziet gratis toegang, maar wel afhankelijk van de rechten van elke gebruiker. En net die rechten zijn nog niet vastgelegd.
Welke voordelen zijn er, ook voor Belgen?
Voor automobilisten zijn de voordelen van het batterijpaspoort duidelijk. Bij de aankoop van een nieuwe auto kunnen ze batterijen van verschillende merken vergelijken op basis van dezelfde gegevens, zoals het batterijtype of de hoeveelheid energie die ze kunnen opslaan. Er is wel een belangrijke kanttekening: het gaat om waarden die de fabrikant opgeeft, niet om metingen die op de auto zelf zijn uitgevoerd.
Bij de doorverkoop kan de gezondheidstoestand van de batterij een cruciaal gegeven worden voor kopers, op voorwaarde dat Europa die informatie toegankelijk maakt. Bovendien geldt het paspoort alleen voor voertuigen die vanaf 18 februari 2027 op de markt komen. Het wordt dus wachten tot de nieuwe auto’s van 2027 van eigenaar veranderen, vermoedelijk rond 2030.
Toch heeft de tweedehandsmarkt voor elektrische auto’s niet op het Europese batterijpaspoort gewacht om vragen te stellen over de batterijgezondheid. Die informatie wordt steeds belangrijker nu de verkoop van elektrische auto’s toeneemt, zowel nieuw als tweedehands. Sinds 1 januari 2026 kunnen verkopers de SoH op de Car-Pass laten vermelden met een testrapport dat minder dan zes maanden oud is, maar ze zijn daartoe niet verplicht. Car-Pass pleitte voor een verplichte vermelding, waarvoor een wetswijziging nodig is. Hopelijk brengt het Europese batterijpaspoort dus wat meer orde en transparantie in dit verhaal. We hebben maar één wens: dat het zo snel mogelijk gebeurt.
Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte:
