Mini deluxe

Tussen 1961 en 1969 werd de Mini verkocht in twee “luxevarianten” met een uitstekende kofferbak en een langere neus. Hij werd verkocht als Wolseley Hornet en Riley Elf. Van laatstgenoemde was voornamelijk de vrouwelijke bevolking fan.

Alcoholophanging

De Mini beschikt over een redelijk origineel ophangsysteem aan de voorzijde. De gebruikelijke metalen veren werden vervangen door rubberen kegels en van 1964 tot 1969 werd de stadsauto uitgerust met het ingenieuze Hydrolastic-systeem, waarbij de voor- en achterwielophanging door een hydraulisch systeem met elkaar werden verbonden. Leuk detail: BMC (British Motor Corporation), destijds fabrikant van de Mini, moest de vloeistof bestaande uit glycol en water neutraliseren om belastingen op alcohol te vermijden.

Mini Moke

In het begin van de jaren zestig ontwierp BMC een militair voertuig ter vervanging van de Jeep. Het eindresultaat beschikte jammer genoeg over een te geringe bodemvrijheid en te kleine wielen beschikte waardoor hij snel werd geëlimineerd. Gelukkig werd hij gerecycleerd tot een recreatievoertuig genaamd Moke, dat tot begin jaren negentig werd geproduceerd. Klassevoller dan ee Citroën Mehari, die Moke.

Moke

Nooit geëvenaard

Meerdere malen tijdens zijn lange carrière heeft de Mini concurrentie gehad, maar elke keer weer overleefde hij de strijd. De Austin Metro moest hem zelfs opvolgen, terwijl dat model al in 1998 begraven werd.

Commendatore

De Mini wordt geprezen door persoonlijkheden uit alle lagen van de bevolking. Zelfs de grote Enzo Ferrari bewonderde het werk van Alec Issigonis, de vader van de Mini. Naar het schijnt zou deze laatste de “Commendatore” een Mini Cooper hebben aangeboden om dagelijks te gebruikten.