MBK 51 Magnum

Motobecane – zoals MBK voor 1984 heette – kwam reeds in 1949 met z’n Mobylette op de markt. In de jaren ’80 begonnen Franse jongeren hun Mobyletttes te ‘customizen’. MBK – dat eigendom van Yamaha is – speelde daarop in door de 51 Magnum te lanceren. Die 51 Magnum was een hippe ‘mobylette’ – die jongeren meer aansprak dan de traditionele ‘pépé-modelletjes’ van het merk. Bovendien bleek de 51 Magnum ook een uitstekende basis voor snellere versies en werd het model ingezet voor de racerij.

Peugeot

Peugeot 103 CPX

De 103 CPX was Peugeots antwoord op de 51 Magnum en volgens sommigen de ‘foutste brommer ooit…’. Volgens anderen was de 103 CPX dan weer ‘de coolste brommer ever…’. Hoe dan ook, opvallen deed ie wel deze 103 CPX, al was het maar vanwege de extra framebuis  waarop sommige berijders voorover leunden terwijl ze hun ‘Peug’’ de sporen gaven.

Camino

Honda Camino Custom

In België moesten de MBK’s en Peugeots het opnemen tegen de immens populaire Honda Camino. Een bromfietsje dat bij Honda in Aalst geassembleerd werd. Deze Camino Custom was één van de laatste versies van de in 1976 gelanceerde Camino en speelde ook in op de customizing trend. Maar voor echte snelheidsduivels volstond de standaard versie niet. Zij vijsden er een expansie-uitlaat van merken als Malossi, Polini of Proma op. Dat liep goed zolang de lokale politie geen controleacties deed waarbij je brommer op de rollen moest. Zelfs anno 2019 heeft deze Honda Camino (Custom) nog een cultstatuts bij jongeren en oudere jongeren.

Wallaroo

Honda Wallaroo

In 1990 lanceerde Honda deze Wallaroo als opvolger van de Camino. Maar deze bromfiets,  die wat aan de Aziatische ‘underbones’ deed denken en tegelijk optische trekjes van een scooter had, wist nooit de populariteit van z’n voorganger te evenaren. Tegelijkertijd ging hij wel met de prijs van meest foute kleurencombinaties ooit aan de haal. De Wallaroo raakte al vlug verguisd. Maar door z’n fluo kleurencombinaties is hij nu weer hipper dan hip bij bepaalde jongeren.

Tomos

Tomos A35

Bij onze Noorderburen moest ‘Big Red’ opboksen tegen de populariteit van Gilera (Citta) en Tomos. Dit laatste, van oorsprong Sloveense, merk had een assemblagefabriek in Epe. De midden jaren ’90 gelanceerde Tomos A35 Sprint bood Nederlandse ‘Sjohnnies’ een uitstekende basis om hun creativiteit te botvieren. De Nederlandse Tomos-fabriek sloot tien jaar geleden, maar het merk heeft er nog steeds een cultstatus.

Bron: Motoren & Toerisme

Lees ook: Harley-Davidson onthult meer over elektrische Revelation Motor