Porsche neemt afscheid van Bugatti: kan het uitzonderlijke merk overleven zonder Volkswagen?

Porsche beleeft de zwaarste crisis uit zijn geschiedenis. In 2024 zakte de operationele marge naar 1,1%, zes keer lager dan bij Renault in hetzelfde boekjaar. De verkoop viel terug van 312.000 naar 265.000 wagens en al meer dan 4.000 jobs verdwenen. En dat is nog maar het begin: dit jaar zouden nog eens zowat 2.000 banen sneuvelen. Wat is er aan de hand met een van de meest prestigieuze merken ter wereld?

In werkelijkheid heeft de groep zich misrekend. Daarom verschuift het concern zijn investeringen opnieuw richting verbrandingsmotoren en hybrides, door de duidelijke terugval van elektrisch rijden. Maar heroriënteren en saneren volstaat niet meer. Michael Leiters, de nieuwe topman die in januari aantrad, besliste dat Porsche zijn 45% in Bugatti-Rimac en zijn 20,6% in Rimac Group verkoopt aan een consortium onder leiding van HOF Capital, het New Yorkse fonds van Onsi Sawiris, zoon van de Egyptische miljardair Naguib Sawiris. Ook BlueFive Capital uit Abu Dhabi en een groep Amerikaanse en Europese institutionele investeerders stappen mee in het dossier. Bloomberg spreekt over een bedrag van meer dan één miljard euro. Dat cijfer is niet bevestigd en de kans is groot dat dat ook zo blijft. “Met de verkoop van onze participatie richten we Porsche opnieuw op onze kernactiviteiten”, verklaarde Leiters. Tijd voor sentiment is er niet.

De obsessie van één man

De wedergeboorte van Bugatti blijft nochtans een van de mooiste succesverhalen uit de autogeschiedenis. We schrijven 1998. Ferdinand Piëch, toen almachtig aan het hoofd van Volkswagen, koopt Bugatti en verhuist alles van Campogalliano (Italië) naar Molsheim, de historische thuisbasis van het merk dat door de Italiaan Ettore Bugatti opgericht werd. Wat volgt, is een technisch meesterstuk zoals de autowereld al lang niet meer had gezien. Piëch eist de ontwikkeling van een W16 met vier turbo’s: zestien cilinders in dubbele V-opstelling, twee gekoppelde V8-blokken, vier turbo’s… een huzarenstuk dat met veel moeite en na zware ontwikkelingsproblemen tot stand komt.

Rond dat uitzonderlijke motorblok ontstaan eerst de Veyron, daarna de Chiron en zijn talloze varianten. Bugatti verkoopt amper 80 auto’s per jaar. Dat kost fortuinen. Het merk verliest geld, maar Piëch maalt daar niet om. Hij leidt geen merk. Hij voedt een obsessie, met de overtuiging dat technische perfectie belangrijker is dan winstgevendheid. In 2021 probeert Volkswagen eindelijk te rationaliseren en richt het samen met de Kroaat Mate Rimac de joint venture Bugatti-Rimac op. Een eerste signaal dat zelfs een obsessie grenzen kent. Maar eind april 2026 valt definitief het doek over het Volkswagen-tijdperk.

3,8 miljoen

Voortaan krijgt Rimac de effectieve controle over Bugatti-Rimac, gesteund door zijn nieuwe financiële aandeelhouders. Het merk zou in Molsheim blijven produceren. Het nieuwste model, de Tourbillon, toont perfect waar Bugatti vandaag staat: 1.800 pk, een atmosferische V16 gekoppeld aan drie elektromotoren als vervanger van de legendarische W16, 3,8 miljoen euro per stuk en een topsnelheid van 445 km/u. In 2024 boekte Bugatti-Rimac een omzet van 182 miljoen euro en telde het 450 werknemers, van wie 150 op de site in Molsheim.

De echte vraag over de toekomst van Bugatti draait niet om techniek. Het merk kan buitengewone auto’s bouwen, daar bestaat geen twijfel over. Maar kan het financieel nog overeind blijven? Zonder Volkswagen om verliezen op te vangen in moeilijke tijden, en zonder het leger ingenieurs en de spitstechnologie waar de groep toegang toe heeft, blijft de toekomst onzeker. Rimac zegt knowhow mee te brengen en HOF Capital zorgt voor vers geld. Maar is het echt zo eenvoudig? Dat moet nog blijken. In bijna dertig jaar tijd is Bugatti fundamenteel weinig geëvolueerd sinds de Veyron en dus sinds de visie van Ferdinand Piëch. De transactie moet tegen eind 2026 afgerond zijn. Afwachten wat volgt.

Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be