Minstens zo symbolisch als de middenvinger die Donald Trump (letterlijk!) opstak naar het werkvolk tijdens zijn bezoek aan een Ford-fabriek in januari, was de opmerking die de Amerikaanse president er maakte over Bill Ford. “Hij belt me de hele tijd op met de vraag of we van die milieutroep (letterlijk: environmental garbage) af kunnen geraken.”
Die laatste deed wat de meeste politici en bedrijfsleiders doen wanneer ze de zonnebankbruine bullebak over de vloer krijgen: hem paaien met een cadeautje, in dit geval een speciaal voor hem gebouwde en beschilderde pick-up.
Als wederdienst strooide Trump tijdens een korte persbabbel met complimenten en superlatieven. Dat Ford het beter dan ooit doet, en dat ze weer nieuwe fabrieken aan het bouwen zijn in de VS. Bill Ford en ceo Jim Farley keken elkaar aan met verhulde verbijstering in hun blik: ‘welke nieuwe fabrieken?’
Het deed denken aan de persconferentie enkele maanden eerder in het Oval Office, waar Trump zijn gebruikelijke nonsens bij elkaar zat te improviseren terwijl de groten der industrie achter hem toekeken. Het subtiele gefrons met de wenkbrauwen, de perplexe blikken en de ongemakkelijke grimassen waren een schouwspel op zichzelf.
Maar Trump, die het verband tussen uitstoot van broeikasgassen en klimaatverandering niet kan of wil begrijpen, bewijst hen wel een dienst. Door milieu- en CO2-wetgeving af te bouwen die voorganger Barack Obama in stelling had gebracht. Op korte termijn althans.
Advertentie – lees hieronder verder
Nood aan stabiliteit
Door daarnaast ook de afbouw van voordelen bij de aankoop van elektrische auto’s draait de wind immers weer in de zeilen van de ‘goeie ouwe’ V8’en en riante en van benzineslurpende pick-ups. De sector ziet het handenwrijvend tegemoet, want daaraan verdienen ze véél meer geld dan aan EV’s.
Al komt die bocht ook met een gepeperde factuur. Samen hebben de Amerikaanse autobouwers recent al zo’n 50 miljard dollar (omgerekend 42 miljard euro) aan investeringen vervroegd moeten afschrijven, in batterijfabrieken, elektrische platformen en aanverwanten. Het is de kost van instabiel beleid, voor een sector die gebaat is bij zekerheid om investeringen op lange termijn te kunnen maken.
Of de Trump-regering de Detroit Three ook op de langere termijn een dienst bewijst, is bovendien maar zeer de vraag. Terwijl de andere twee grote wereldmarkten, de EU en vooral China, resoluut de stap naar elektrisch rijden aan het maken zijn, grijpen de Amerikanen terug naar 20ste eeuwse technologie.
Ze hebben er de oliereserves voor om die strategie een tijdlang te laten werken. Toch op de eigen markt, want elders in de wereld zitten weinigen nog te wachten op de ooit zo alomtegenwoordige Amerikaanse auto’s. Dat is al langer gaande. Wereldwijd hebben de ooit zo oppermachtige Big Three nog een marktaandeel van een luttele 13%.
Snel geld
En zelfs op de eigen markt staan de Grote Drie uit Detroit zwakker dan ooit. In 2025 kocht nog amper 38% van de Amerikaanse autokopers bij hen, al de rest ging bij de voornamelijk Japanse en Zuid-Koreaanse concurrentie winkelen.
Die ommeslag werd een halve eeuw geleden ingezet, ook in een tijd van geopolitiek gerommel en bijhorend effect op de olieprijs, die op een bepaald moment verviervoudigde. Plots ervaarden consumenten het nadeel van het enorme verbruik van hun Chevy’s, Lincolns of Chryslers, en veroverden de Japanse fabrikanten hun plaats, in de eerste plaats Toyota en Honda, die wél zuinige auto’s aanboden, die op de koop toe nog eens een stuk betrouwbaarder bleken ook.
Vandaag liggen de gamma’s van Amerikaanse en Aziatische fabrikanten in de VS veel dichter bij elkaar dan toen. De Grote Drie hebben de bouwkwaliteit opgekrikt, en maken nu net zo goed hybrides als Toyota. De nieuwkomers hebben zich eveneens aangepast: de (meeste) Japanse en Zuid-Koreaanse autobouwers hebben dezer dagen ook riante pick-ups en reusachtige SUV’s en berlines in hun aanbod, ter plaatse gebouwd.
Trumps ommekeer is eigenlijk een herneming van de eertijdse politiek om de autosector vooral niet teveel normen op te leggen. Het snelle geld harkten ze destijds in Detroit met plezier binnen. Maar terwijl de dollars tegen de plinten klotsten, loerde in de verte een afgrond.
Wanneer ook de VS ooit – al is het pas in de tweede helft van deze eeuw, of nog veel later – alsnog de onvermijdelijke omslag maken naar elektrisch rijden, dan mag het niet verbazen dat het zonder Chevrolet, Cadillac, Ford, Chrysler, Jeep, Dodge en RAM zal zijn.
Joint-ventures met de Chinezen
Tekenend was het nieuws dat kort na Trumps bezoek aan Ford naar buiten kwam. Ceo Jim Farley had bij hem een ballonnetje opgelaten om joint-ventures op te starten met Chinese automakers, om samen elektrische auto’s te gaan bouwen in de VS. Kijk, daar heb je het al.
De toekomst gaat het moeten uitwijzen, maar ‘America First’ kan zo weleens eindigen als America last.
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
.jpg?width=420)
