Bijna niemand koopt nog Amerikaanse auto’s, zelfs in eigen land

De isolatiepolitiek van Amerikaans president Donald Trump is relatief nieuw, maar wat de autosector betreft zijn de VS al veel langer bezig om zich op zichzelf terug te plooien. Jaar na jaar zien de Amerikaanse fabrikanten hun wereldwijde afzet krimpen.

Rond de eeuwwisseling was nog bijna een derde van alle nieuw gekochte auto’s ter wereld afkomstig van de zogenaamde ‘Big Three’ (General Motors, Ford en het eertijdse Chrysler, vandaag de Amerikaanse tak van Stellantis). In 2025 was dat nog nauwelijks 13%.

Nog opmerkelijker is dat zelfs de Amerikaan steeds minder tuk is op lokale auto’s. In 2025 kocht nog maar 38% van de autokopers in de VS een product van de Grote Drie. Vooral de Japanse en Zuid-Koreaanse fabrikanten hengelen steeds meer kopers binnen, zij het dan wel vaak met in de VS geproduceerde auto’s.

Oliecrisissen en kwaliteitsproblemen

Ooit was het anders. In 1960 had General Motors zelfs in zijn eentje de helft van de Amerikaanse automarkt in handen. Ford was goed voor een derde van de nieuw gekochte auto’s, en Chrysler zo goed als de rest.

In de jaren 70 begon het verval, toen tijdens de opeenvolgende oliecrisissen de prijs van benzine tijdelijk piekte en consumenten plots het nadeel ervaarden van het enorme verbruik van hun Chevy’s, Lincolns of Chryslers. Zo veroverden de Japanse fabrikanten hun plaats, in de eerste plaats Toyota en Honda, die wél zuinige auto’s aanboden, die op de koop toe nog eens een stuk betrouwbaarder bleken ook.

Vandaag is Toyota het nummer twee van de Amerikaanse markt, voor Ford. En inmiddels is ook Hyundai richting die derde plek aan het opschuiven.

Lokaal produceren

Belangrijk is wel dat nagenoeg alle Aziatische, en ook bijna alle Europese, autobouwers lokaal produceren. Toyota, Honda, Nissan, Volkswagen, Mercedes, BMW, Volvo, enzovoort: allen hebben minstens één fabriek in de Verenigde Staten. Dat maakt ook dat het verval van de Amerikaanse autosector in de statistieken minder opvalt, zowel in de productie- als werkgelegenheidscijfers.

Zo is het tekenend dat niet Tesla, noch, GM, Ford, Jeep of RAM de grootste auto-exporteur van de VS is, maar BMW. De wereldwijd grootste fabriek van de Duitse autobouwer staat in South-Carolina en produceert allerhande SUV-modellen, onder andere voor de Europese markt. Dat schept duizenden banen en heel wat nevenactiviteit, maar de winsten gaan niet naar Detroit, maar naar München.

Bijna uitgestorven in Europa

Ook wereldwijd verliezen de Grote Drie steeds meer terrein. Kort na de Tweede Wereldoorlog, toen de Europese auto-industrie nog aan het heropbouwen was, en de Japanse in zijn kinderschoenen stond, was globaal liefst vier vijfde van de nieuw gekochte auto’s Amerikaans. Die uitzonderlijke situatie was weliswaar tijdelijk, maar Ford en General Motors bleven wel nog lange tijd grote spelers buiten de eigen grenzen.

Rond de eeuwwisseling hadden beide fabrikanten samen nog zo’n 20% van de Europese markt in handen, grotendeels via hun Europese filialen. Ford zakte in 2025 tot onder de 3% marktaandeel in Europa, terwijl GM hier nauwelijks nog bestaat, sinds het een kleine 10 jaar geleden Opel verkocht aan het toenmalige PSA, vandaag Stellantis.

Net als voor de Europese autobouwers was ook voor de Amerikanen de Chinese markt een tijdlang een uiterst lucratief wingewest. Vooral Buick, onderdeel van GM, is er een merk met naam, en houdt er vandaag de Amerikaanse eer hoog. General Motors opereert er, zoals alle spelers, in een joint-venture met een lokale autobouwer (SAIC). Samen hebben ze zo’n 6% van de lokale markt, veruit de grootste ter wereld, in handen.

Quid Tesla?

Kan Tesla een deel van het marktaandeel van de Grote Drie overnemen. De fabrikant van elektrische auto’s is inmiddels geen kleine speler meer, met in 2025 een totale wereldwijde productie en verkoop van een dikke 1,6 miljoen auto’s.

Topman Elon Musk heeft zijn bedrijf evenwel geen goed gedaan door zich zo expliciet politiek te profileren, vooral in Europa. Ook de aangesterkte concurrentie vanuit China en de krimpende Amerikaanse EV-markt, als gevolg van verminderde overheidssteun voor elektrische automobilisten, deden de verkoop van Tesla vorig jaar geen goed.

Welke toekomst voor de Amerikaanse spelers?

Ook de andere fabrikanten zetten daardoor hun inspanningen om te elektrificeren op een lager pitje. Symbolisch was bijvoorbeeld de aankondiging van Stellantis in 2025 om doodleuk de ‘goeie ouwe’ V8 weer te gaan monteren in de RAM 1500, een grote pick-up. Op korte termijn zijn pick-ups uiterst lucratief, door de lagere ontwikkelingskost en relatief kleine bouwkost.

Het valt echter te bekijken of die ommekeer de Amerikaanse autosector ook op de lange termijn goed zal doen, nu zelfs buurlanden Canada en Mexico meer en meer handel gaan drijven met China. De verkoop van Chinese auto’s op de Mexicaanse markt vertwintigvoudigde de afgelopen vijf jaar, terwijl de Canadezen zonet ook een akkoord hebben gesloten met de Chinezen, waarin de handelsbarrière voor elektrische auto’s uit de Volksrepubliek nagenoeg verdwijnt.

Meer en meer plooien de Amerikaanse autobouwers zich dus terug op de thuismarkt. Maar ook daar is de concurrentie van buitenlandse merken steeds zwaarder.

Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be