Een van de grootste drempels bij de aankoop van een elektrische auto blijft de bezorgdheid over de toestand van de batterij en de mogelijke degradatie tijdens het gebruik. Het is natuurlijk een cruciaal én duur onderdeel – tot 40% van de totale prijs van de auto – en daarom blijven er veel twijfels over de levensduur.
Intussen weten we dat dat wantrouwen niet terecht is. Wereldwijd tonen onderzoeken en studies steeds vaker aan dat bestuurders gerust mogen zijn. Bovendien heeft elke kritische EV-rijder vandaag toegang tot een reeks eenvoudige adviezen om de levensduur van het batterijpakket te optimaliseren. Denk aan de tip om tot maximaal 80% op te laden, om de resterende capaciteit niet te ver te laten zakken, of om de voorverwarmingssoftware correct te gebruiken wanneer dat nodig is.
Maar nu verrast een nieuwe studie met een wel heel onverwacht advies: wie de levensduur van zijn batterij wil verlengen, zou best wat dynamischer rijden. Klinkt dat als onzin? Helemaal niet, want het advies komt van de gerenommeerde Stanford University en is gebaseerd op glasheldere principes en een strikt wetenschappelijke methode.
Bijna twee jaar lang analyseerden de onderzoekers het gedrag van 92 lithium-ionbatterijcellen onder uiteenlopende rijomstandigheden. En wat blijkt? Een dynamische rijstijl, met nu en dan een korte versnelling, zou het verouderingsproces van de batterij afremmen. Een onverwachte ontdekking die komaf maakt met het hardnekkige idee dat een rustige rijstijl altijd beter is. Voor het dagelijkse rijbereik klopt dat zeker, maar blijkbaar niet als het gaat om de levensduur van de batterij.
Advertentie – lees hieronder verder
Tot 300.000 km extra levensduur
Concreet stelden de onderzoekers vast dat een iets krachtigere bediening van het gaspedaal – weliswaar binnen redelijke grenzen, zo benadrukken ze – tot 38% meer laad- en ontlaadcycli oplevert. Dat komt overeen met een extra levensduur van wel 300.000 km.
Volgens de wetenschappers heeft die extra levensduur te maken met het evenwicht tussen twee vormen van slijtage: cyclisch (door laden en ontladen) en tijdsgebonden (door het verstrijken van de tijd). In tegenstelling tot laboratoriumtesten, die uitgaan van constante laad- en ontlaadpatronen, wisselt het rijgedrag in de praktijk voortdurend: ritme, snelheid en belasting variëren. Dat wisten we al. Maar nu blijkt dat juist die afwisseling ervoor zorgt dat de interne chemie van de cellen zich beter stabiliseert en minder snel achteruitgaat. Dat fenomeen bevestigt trouwens een tendens die we al enkele jaren zien: bij gestandaardiseerde testen wordt de robuustheid van batterijen systematisch onderschat.
Wat is dan het juiste ritme?
Let wel: het is belangrijk om de gebruikte termen goed te begrijpen, en vooral wat precies bedoeld wordt met ‘dynamisch rijden’. Dat betekent namelijk niet dat je agressief of gevaarlijk moet gaan rijden. De onderzoekers stellen uitdrukkelijk dat het niet de bedoeling is om te rijden alsof je een racepiloot bent. Wat ze wél aanraden, is om eentonigheid te vermijden, zoals lange, gelijkmatige acceleraties of trajecten aan constante snelheid.
Uit de gegevens van de studie blijkt dat er een optimaal ontlaadbereik bestaat, dat overeenkomt met 30 tot 50% van de maximale output van de batterij. Simpel gezegd: bij een batterij die piekvermogens van 100 kW (ontladingsvermogen) aankan, ligt het ideale gebruik dus ergens tussen 30 en 50 kW (of 40 tot 68 pk). In de praktijk schatten de onderzoekers zelfs dat veel bestuurders deze strategie onbewust al toepassen in hun dagelijkse rijgedrag. Je kunt dus normaal rijden, zonder voortdurend te vervallen in een extreme ecologische rijstijl. Kortom: om je batterij langer te laten meegaan, is een slakkentempo niet nodig, maar het hoeft ook geen wilde rit te worden…
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
