Autotests

RETROTEST Trabant 601 S De Luxe: Het einde van een tijdperk

Geschreven door Maxime Hérion | 13/07/2021

De Trabant 601 was het symbool van de DDR en één van de enige twee modellen die de inwoners van dit communistische land zich konden aanschaffen. Dit model werd van 1964 tot 1990 geproduceerd en onderging amper evoluties tijdens zijn carrière.

Sachsenring Automobilwerk Zwickau was een staatsbedrijf (VEB genoemd, wat staat voor Volkseigener Betrieb) in de DDR, dat bestond uit de oude fabrieken van Auto-Union en na de Tweede Wereldoorlog achter het Ijzeren Gordijn was beland. De DDR was zowaar een autarchie met een belangrijke zware industrie en een sobere levensstijl. Wat auto’s betrof hadden de Oost-Duitsers niet bijster veel keuze: na de oorlog was er vanaf 1949 enkel de IFA (een herdoopte DKW) te koop. In 1958 werd vervolgens de Trabant (wat in het Duits “satelliet” betekent) gelanceerd, de eerste echt nieuwe na-oorlogse wagen. Deze kleine gezinswagen werd aangedreven door een rubuuste en eenvoudige tweecilinder tweetaktmotor. Hij kwam als P50 op de markt en kreeg in 1962 een evolutie met de P60, die voortaan 100 km/u kon bereiken. Toch kwam er twee jaar later al een nieuw model aan, waarmee het merk definitief geschiedenis zou schrijven.

Trabant 601 S motor

Samengeperste doeken

De 601 kreeg een modernere hoekigere lijn met enkele gimmicks die typisch waren voor het begin van de jaren 60, zoals de verikale achterlichten. Nochtans was dit slechts een opgefriste versie van de P60, die nog steeds gebruik maakte van een composietmateriaal waarop de DDR zeer trots was: Duroplast. Dat was een uiterst stevig materiaal, vervaardigd op basis van geperst katoen (eigenlijk oude doeken).

Trabant

Onder de motorkap school nog steeds de luchtgekoelde 954 cc tweecilinder. Aangezien deze auto door zowat iedereen hersteld moest kunnen worden, was hij zich technisch net zo eenvoudig als een 2PK of een Kever. Jammer genoeg maakte het grillige communistische regime het leven van zijn burgers niet gemakkelijk. Ze hadden het zeker goed vergeleken met de omringende landen uit het Oostblok, maar toch waren de consumptiegoederen niet altijd vlot verkrijgbaar. Dat gold ook voor de Trabant waarvoor de leveringstijd 10 tot 20 jaar bedroeg, zonder dat je zelf de kleur kon kiezen.

Echt gamma

Terwijl de Wartburg vooral gereserveerd bleef aan de elite van de communistisch partij, was de Trabant het enige model dat voor het gewone volk beschikbaar was. In zijn carrière werd er eveneens een break (Universal), een cabriolet (Tramp) en een bestelwagenvariant afgeleid. Maar de jaren gingen voorbij… en de Trabant evolueerde niet. De genadeslag kwam er in 1989 met de val van de Berlijnse Muur. Het bedrijf deed nog een poging om te moderniseren door een 1,1 liter motor van Volkswagen-origine te monteren in plaats van de oude, vertrouwde tweetakt. Maar dit overjaarse symbool van een verdwenen regime werd vooral geassocieerd met ellende en lijden en had ook daarom geen toekomst meer. De laatste Trabant rolde in alle discretie in 1990 van de productielijn.

Trabant 601 S

Als nieuw!

David en Xavier vonden hun Trabant in een Brusselse hangar, waar hij al jaren op een restauratie stond te wachten. Deze wagen dateert uit 1989 en had slechts 21.000 km op de teller. Hij was dus amper ingereden en kon na een groot onderhoud meteen weer de weg op, tot groot jolijt van de broers die echte autoliefhebbers zijn. Dit is de tweekleurige S De Luxe versie met verchroomde bumpers en een radio die tot de standaarduitrusting behoorde. Verder is er amper luxe te bespeuren, want de Trabant heeft bijvoorbeeld geen brandstofmeter. Om de hoeveelheid brandstof in de tank te bepalen werd dus gewoon een peilstok gebruikt.

Trabant 601 S interieur

Na een kwartdraai van de contactsleutel komt de tweetaktmotor tot leven in een dikke, stinkende, blauwe wolk van uitlaatgassen, begeleid door metaalachtige geluiden en vibraties die de hele wagen doen schudden.

Trabant 601 S De Luxe

De vierversnellingsbak wordt bediend via een minuscuul pookje rechts van het stuur en vergt enige gewenning omwille van het omgekeerde schakelpatroon. Met een drooggewicht van 650 kg raakt de Trabant nog verrassend vlot uit de startblokken ondanks zijn ridicuul vermogen van 26 pk, en bereikt hij een topsnelheid van 90 km/u. Dat is trouwens ook zowat de grens voor de trommelremmen en de antieke ophanging met bladveren. De totaal verouderde Trabant lijkt vandaag bijzonder sympathiek. Is dat een revanche op zijn duister verleden?

Lees ook