“Een rode Ferrari verkoopt niet meer zo goed”, vertelde een professional op Rétromobile. “Een rode Testarossa met beige interieur, zeker als hij bijna 100.000 km op de teller heeft, is onverkoopbaar. Heeft hij daarentegen een vrij unieke fabrieksconfiguratie, dan is hij meteen weg.” En daar is het sleutelwoord gevallen: het gaat om de juiste configuratie.
Te gewoon
De markt is inderdaad verzadigd met rode Ferrari’s en zwarte of grijze BMW’s. Wat vroeger het summum van chic was, is voor de hedendaagse verzamelaar het toppunt van conformisme geworden. Vandaag is de liefhebber een kieskeurige estheet. Hij wil niet langer de auto van Jan Modaal, zelfs al gaat het om een Ferrari. Hij laat de standaardcatalogus links liggen en jaagt op de zeldzame parel: een exemplaar met een Schots geruit interieur, een blauwe tapijtbodem of een lak die compleet buiten de lijntjes kleurt. Kortom: de bijzondere configuraties nemen revanche. Dat fenomeen is al lang geen uitzondering meer: veel kopers willen vandaag het unicorn-exemplaar, dat met een waanzinnige, unieke kleur uitpakt.
Opschudding door paarse Daytona
Op de laatste editie van Rétromobile trok een Ferrari van ruim vijftig jaar oud alle aandacht. Het model? Een 365 GTB/4, beter bekend als Daytona. Een auto die eind jaren tachtig zijn hoogtepunt kende, maar vandaag een forse correctie ondergaat, met prijzen tussen 500.000 en 800.000 euro. En de kopers staan niet bepaald in de rij… Toch had de handelaar hem naar verluidt tien keer kunnen verkopen en uiteindelijk ging de auto (ruim) boven zijn marktwaarde van de hand. Wat het verschil maakte? Niet zijn historiek of zijn staat – die was overigens uitstekend – maar zijn… kleur: Viola Metallizzato, een opvallend paars. Een atypische tint die slechts op een handvol wagens werd gespoten, waaronder dit exemplaar.
Advertentie – lees hieronder verder
De democratisering van durf
De kleurendictatuur is niet alleen weggelegd voor miljonairs die op zoek zijn naar een investering. Neem bijvoorbeeld de beroemde ‘baksteen’, de Volvo 850 R: in het zwart is hij een uitstekende snelle break. In Cream Yellow – het iconische bleke geel – is hij plots een cultobject. Hetzelfde verhaal geldt voor tal van andere modellen, zoals de BMW M3 E36: vind je een exemplaar in Techno Violet (een vrij zeldzame paarse tint) met zijn originele interieur, dan bezit je een veel waardevoller model dan een doorsnee zwart exemplaar.
Nog toegankelijker? De Renault Twingo I wordt almaar gegeerder en bij zijn lancering waren er slechts vier koetswerkkleuren beschikbaar: Vert Coriandre, Jaune Indien, Rouge Corail en Bleu Outremer. Het is bijna zeker dat precies die kleuren straks het verschil maken.
Dat betekent niet dat alle verzamelaars plots excentriek zijn geworden. Zeker niet, sommige combinaties blijven gegeerd om hun klassieke elegantie, zoals groen of donkerblauw, zeker in combinatie met een cognackleurig interieur.
Oldtimer en supercars: zelfde strijd?
Om die hype te begrijpen, moet je kijken naar wat er vandaag gebeurt in de concessies van premiummerken. Afdelingen zoals Porsche Exclusive Manufaktur, Ferrari Tailor Made of Ad Personam bij Lamborghini draaien op volle toeren. Klanten tellen zonder blikken of blozen de prijs van een stadswagen neer voor een unieke lak (het beroemde Paint to Sample). Die drang naar onderscheid is niet nieuw, maar wordt sterker in een samenleving die steeds meer als uniform wordt ervaren.
In dat kader worden voertuigen die destijds het resultaat waren van speciale verzoeken (zoals binnen het Sonderwunsch-programma van Porsche bijvoorbeeld) vandaag beschouwd als juweeltjes, felbegeerd door verzamelaars. Je koopt als het ware de durf van de eerste eigenaar, degene die de klassieke catalogus naast zich neerlegde om zijn eigen stempel te drukken. Concreet zoekt de klant vandaag de ‘foute’ uitvoering: de auto die volgens de marketingregels nooit had mogen bestaan, maar er toch kwam omdat zijn eerste eigenaar eigenzinnig was.
Respect voor originaliteit
Originele kleuren zijn vandaag dé ster van de markt. Maar ze zijn alleen echt goud waard als ze op het originele productiedocument vermeld staan. Nog beter: ze worden pas écht kostbaar als de auto nooit werd herspoten. Waarom? Omdat een andere trend deze evolutie kruist: respect voor originaliteit en authenticiteit. Aspirant-tovenaars, weet dus dat een oorspronkelijk rode Testarossa in appelgroen herspuiten zijn waarde doet kelderen. Kortom: transformeer een auto niet om de mode te volgen. Wat echt telt, is hoe hij de fabriek verliet.
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
