EDITO – Interclassics Brussels 2025, een groot volksfeest

Toen ik kind was, was het autosalon van Brussel een van de hoogtepunten van het jaar. Een dag waarop we als gezin konden wegdromen bij auto’s die we ons meestal helemaal niet konden veroorloven. Zo’n wagen van dichtbij zien – of nog beter: erin gaan zitten – was een plezier dat we voor geen goud wilden missen. Vele jaren later voel ik die opwinding helaas niet meer als ik in januari door de Heizelpaleizen wandel.

Supercars zijn zo goed als verdwenen en SUV’s of Chinese modellen laten me meestal koud, geef ik toe. De energietransitie is boeiend, net als de razendsnelle technologische vooruitgang in de auto-industrie. Maar toch betrap ik mezelf soms op nostalgie naar de jaren 1990-2000, toen vier wielen nog stonden voor de emoties van mijn kindertijd en tienerjaren.

Herinneringen

Zoals elke autoliefhebber heb ik mijn eigen madeleines van Proust, kleine herinneringen die mijn parcours hebben gemarkeerd en me eraan herinneren dat ik als veertiger al bijna een kwart eeuw achter het stuur zit. Maar meer nog dan het rijden zelf, heeft mijn passie voor al die “rijdende hopen schroot” me al tot gekke dingen aangezet: meerdere wagens tegelijk bezitten (waarvan ik er amper gebruikte) of mijn hele spaarrekening leegmaken voor een “onmisbare buitenkans”.

Door de jaren heen ben ik soms zwaar teleurgesteld geweest en heb ik vaak geld verloren, maar dat heeft mijn liefde voor oldtimers nooit aangetast. Auto’s die je net om hun gebreken graag ziet, met een techniek uit een ander tijdperk, nog lang voor de elektronische overdaad die alles zoveel ingewikkelder heeft gemaakt.

Geen revolutie

Ook dit jaar (zoals elk jaar) trok ik naar Interclassics Brussels, het trefpunt van oldtimerfanaten. Men zegt dat passie aanstekelijk is en dat klopt helemaal. Samen met mijn bijna 14-jarige dochter stond ik nog voor 10 uur aan de ingang. We waren verbaasd over de indrukwekkende rij bezoekers aan de poorten van de Heizel. Het is duidelijk: de liefde voor oldtimers leeft en ik heb het gevoel dat die interesse steeds breder gedragen wordt. Bijna 30.000 mensen bezochten de paleizen van Interclassics in drie dagen tijd. Niet slecht voor zo’n niche-evenement.

Natuurlijk kun je bij een jaarlijks terugkerend salon het wiel niet telkens opnieuw uitvinden. Als vaste bezoeker weet je perfect wat je kunt verwachten. Maar ook dit jaar werd ik niet teleurgesteld: de kwaliteit van de tentoongestelde wagens was opnieuw indrukwekkend. Er waren modellen uit zowat alle decennia te zien, maar vooral de youngtimers bleven in trek.

Gekke prijzen

Elke keer als ik naar Interclassics ga, stel ik me opnieuw de vraag: waar halen die Europese handelaars toch auto’s met zo weinig kilometers en in zo’n staat? Het zijn lang niet altijd uitzonderlijke modellen qua zeldzaamheid of afkomst, maar hun smetteloze staat maakt er bijna onbereikbare schatten van, met een bijhorend prijskaartje.

Elk wereldje heeft zijn eigen regels en dat van de oldtimerhandel vormt daarop geen uitzondering. Op elke beurs moet een professional uitpakken met enkele pareltjes, weliswaar met angstaanjagende prijzen. Toch lijkt dat sommigen niet af te schrikken, want we zagen meerdere bordjes met Sold, Verkocht of Vendue. Of die prijzen ook effectief betaald worden? Dat blijft geheim, want discretie is troef op dit soort evenementen.

Businessmodel

Het is opvallend hoe nostalgie vandaag een heuse business geworden is, waar heel wat mensen van leven, van autohandelaars tot specialisten in onderdelen en van gereedschapsleveranciers tot restaurateurs. Op Interclassics konden we ook genieten van de standen van autoclubs die verzameld waren in het BEHVA Village. Het bewees nog maar eens hoe passie voor oldtimers mensen samenbrengt, over generaties en sociale lagen heen.

Nog een ander aspect van die passie werd niet vergeten tijdens deze beursdag die voorbijvloog: de overlevering. D’Ieteren, de Belgische invoerder van onder meer Volkswagen, Porsche, Audi, Skoda en Bugatti, was aanwezig met verschillende standen. Ze toonden voertuigen die een brug slaan tussen verleden en heden. Naar aanleiding van de vijftigste verjaardag van de Volkswagen Polo werden meerdere generaties tentoongesteld, voorzien van uitgebreide uitleg.

Er stonden op het salon ongetwijfeld zeldzamere en prestigieuzere modellen, maar mijn dochter werd op slag verliefd op een zeldzame Polo Harlekin, een speels model met kleurrijke koetswerkpanelen in verschillende tinten. Ik denk dat ik een toekomstige verzamelaar heb gecreëerd, eentje met al behoorlijk verfijnde smaak ondanks haar jonge leeftijd. De volgende generatie lijkt klaar te staan, ook al beweren sommigen dat jongeren vandaag niet meer geïnteresseerd zijn in auto’s.

Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be