Uniform zijn laadbeurten nog altijd niet en dat kan een kopbreken zijn voor automobilisten die overgeleverd zijn aan publieke laadpalen. Recent onderzoek van VRT NWS bij ruim 25.000 Belgische laadpunten, bevestigt wat we bij Gocar ook al aanhaalden: het verschil kan oplopen tot 160 procent. Zo kostte een laadbeurt in Hasselt 24 euro, terwijl de batterij opvullen aan hetzelfde type paal in Zandhoven opliep tot maar liefst 64 euro. De verklaring is dat op minder druk bezette laadpalen de investering moet worden terugverdiend met hogere prijzen per kilowattuur.
Elektriciteit verschilt op dat vlak grondig van benzine en diesel. Voor die laatste gelden maximumprijzen, maar voor stroom is dat niet zo. De Europese AFIR-verordening van april 2024 eist geen enkel concreet maximumbedrag. Wel "redelijke, transparante en vergelijkbare" prijzen, maar zelfs die regel is nog maar half van kracht.
Advertentie – lees hieronder verder
Hoge vaste kosten
Het Verenigd Koninkrijk kampt met hetzelfde probleem. Aan de laadpalen met weinig sessies, en dus hogere vaste kosten, betalen automobilisten dure tarieven. Daarbovenop komen de gestegen nettarieven voor exploitanten, een fenomeen dat de landsgrenzen overstijgt. Een Britse werkgroep analyseerde de prijzen en stelde vast dat op vijf jaar tijd de prijzen bij trage laadpunten met 69 procent zijn gestegen en bij snelladers zelfs met 94 procent. Dat elektrisch rijden toch goedkoper blijft, heeft ermee te maken dat ook de energieprijzen voor benzine en diesel op recordhoogte staan.
Maar de Britten blijven niet bij de pakken zitten. De overheid wil zogeheten "tariff porting” mogelijk maken. Hierbij identificeer je je auto aan de openbare paal met een app of laadpas, en jouw eigen energiecontract rekent de kilowattuurprijs af aan het tarief waarop je thuis zit. De stroom komt van het publieke net, de rekening van je vertrouwde leverancier. Een niet onlogische, maar wel revolutionaire aanpak. Het kan niet alleen de rekening drukken, het werkt ook de ongelijkheid weg tussen automobilisten die in een rijhuis wonen en degenen met een oprit die een thuislaadpaal kunnen plaatsen. Ten slotte is dit erg interessant voor consumenten die met hun energieleverancier een contract voor nachttarief hebben afgesloten. Hier zou het voordeel tot € 0,30 kunnen oplopen aan een snellaadpaal, wat de helft van het tarief kan uitmaken.
Extra toegangskost
Toch komt er een extra kost bij kijken. Om ervoor te zorgen dat de laadpaaluitbaters niet de dupe worden, denkt het VK aan een toegangskost van gemiddeld zo’n 200 pond (omgerekend 240 euro). Die moet de vaste kosten van hun netwerk dekken. Dat bedrag komt in de plaats van wat je anders moet betalen om een laadpaal te installeren, zo’n 1.500 euro. Het plan is voorlopig nog maar een voorstel en moet nog worden goedgekeurd.
Ook in België beweegt de laadpalenmarkt langzaam van verdere uitrol naar de introductie van competitievere tarifering. Maar de dynamiek zit op andere plekken dan waar het VK aan denkt. Tesla past bij zijn Superchargers al jaren variabele tarieven toe, met een piektarief tussen 16.00 en 20.00 uur en een goedkoper daltarief daarbuiten. Energyvision heeft een laadpas met speciale tarieven voor laden tijdens het weekend en feestdagen, met soms gratis beurten.
Advertentie – lees hieronder verder
Gemiddeld kost publiek laden in België in 2026 0,45 tot 0,65 euro per kilowattuur, thuisladen 0,25 tot 0,35 euro. Op jaarbasis zou een verhuizing van de thuistarieven honderden euro's verschil maken. Anderzijds: wie een bedrijfswagen rijdt met een laadpas van de werkgever, merkt van die prijzen weinig. Het zijn vooral de private gebruikers, nog steeds een kleine groep, die op de kosten letten. Wellicht komt er pas een doorbraak in België als ook die laatsten massaal op elektrisch rijden overstappen.
Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte:
