Lotus Elise van 400.000 euro: gaat de restomod te ver?

Philip Kadoorie is een echte autoliefhebber uit Hongkong met een aanzienlijk fortuin. Aan hem danken we trouwens de 911K van Tuthill, die tot 11.000 tr/min draait. Ook dit project op basis van een Lotus Elise S1 komt uit zijn koker. Ongeveer een jaar geleden vingen we er al iets over op, maar nu kennen we alle details en is de productie gestart. Het oorspronkelijke model viert zijn dertigste verjaardag en heeft intussen met glans zijn intrede gemaakt in de verzamelaarswereld. En welk mooier eerbetoon kun je deze pure sportwagen geven dan een versie die zijn filosofie nog verder doordrijft? Alleen heeft Analogue Automotive zich niet beperkt tot een paar kilo’s afslanken of de schokdempers vervangen…

Eén zetel en verder niets

De donorauto wordt volledig ontmanteld tot op zijn beroemde chassis van geëxtrudeerd en verlijmd aluminium. Daarrond wordt vrijwel alles hertekend. Het originele koetswerk maakt plaats voor panelen in carbon, het onderstel wordt herwerkt, de kabelboom vereenvoudigd, de brandstoftank aangepast en de remmen krijgen carbon-keramische onderdelen. Zelfs bij de wielen wordt obsessief op elke gram gejaagd. En dan is er nog het opvallendste detail: het interieur telt nog maar één zetel, in het midden. Voor egoïstisch rijplezier, denk je? Uiteraard, al bestaat er een precedent met de eenzitters van de Elise die begin jaren 2000 in competitie werden ingezet.

Die drastische afslankkuur heeft uiteraard effect: ongeveer 600 kg rijklaar, bijna 100 kg minder dan een standaard Lotus Elise S1, die al als een pluimgewicht geldt.

De juiste motor, maar grondig herwerkt

Onder de motorkap achteraan heeft Analogue alvast de verleiding van een spectaculaire motorswap weerstaan: geen Honda-motor, geen buitenmaatse turbo en al helemaal geen elektromotor, want die is sowieso niet meer in de mode. De Rover K-Series blijft op post, maar ook hier gaat het uiteraard niet meer echt om de motor zoals die uit de fabriek kwam… De cilinderinhoud stijgt van 1,8 naar 1,9 liter, met gesmede interne componenten en tal van specifieke onderdelen. Het vermogen klimt tot ongeveer 250 pk, nog altijd atmosferisch. Een handgeschakelde vijfbak met korte verhoudingen en een sperdifferentieel maken het geheel compleet. Slechts 250 pk? Ja, maar in een auto van ongeveer 600 kg levert dat meer dan 400 pk per ton op.

400.000 euro, is dat wel serieus?

400.000 euro (exclusief belastingen) voor deze herwerkte Lotus Elise, terwijl je op de tweedehandsmarkt exemplaren vindt voor prijzen die meer dan tien keer lager liggen? Dat is toch behoorlijk veel geld per verloren gram, niet? Ja… en nee. Gezien het geleverde werk, de gebruikte materialen en de beperkte productie is die prijs uiteindelijk niet onlogisch. Zeker omdat de donorauto in de prijs inbegrepen is.

Is de restomod te ver gegaan?

Dan blijft de volgende vraag: hoever kan een restomod gaan? Spreken we nog altijd over een restauratie die de donorauto moderniseert, of over een creatie die van nul (of bijna nul) vertrekt en daarvoor de administratieve goedkeuring nodig heeft? Vandaag zien we immers een echte vlucht vooruit: Singer bouwt steeds exclusievere en duurdere 911’s, Alfaholics biedt zelfs een Giulia uit de jaren zestig met 240 pk en carbon onderdelen aan en Kimera gaat helemaal los door een V8 van… Koenigsegg te monteren in wat ooit een Lancia Beta Montecarlo was.

Het woord ‘restomod’ is misschien gewoon te vaag geworden: oorspronkelijk omschreef het vrij goed een oldtimer die gerestaureerd en vervolgens gemoderniseerd werd. Vandaag neemt bij de ambitieuzere projecten het ‘mod’-gedeelte zoveel plaats in dat het moeilijk wordt om nog echt van een restauratie te spreken. Singer is waarschijnlijk eerlijker door over een ‘heruitgevonden’ 911 te spreken.

De discussie is ongetwijfeld eindeloos, maar we moeten toch toegeven dat Analogue hier heel goed begrepen lijkt te hebben wat een Lotus Elise S1 is. Deze VHPK presenteert zich als een Elise waarbij alle parameters op maximaal staan… Had Lotus zelf zo’n machine kunnen bouwen? Waarschijnlijk wel. Dat maakt de term ‘restomod’ niet correcter, maar deze creatie wellicht wel legitiemer in de ogen van de puristen… Met deze conclusie: hoever kun je gaan? Waarschijnlijk zo ver mogelijk, zolang je het fundamentele idee van de originele auto blijft respecteren.

Vind je volgende oldtimer op Autoclassic.be

Een vraag over oldtimers? Neem contact op met BEHVA

Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte:

1. Bezoek gocar.be regelmatig
2. Volg Gocar op Google Nieuws
3. Abonneer op de Gocar-nieuwsbrief