Testdrives - Pagina 49

Of ik de nieuwe Fiat Tipo vijfdeurs wil testen? “Waarom niet!”, ging er door mijn hoofd toen dit werd voorgesteld. En zo kwam het dat ik me plots 10 jaar ouder waande en constant het gevoel had dat er een aantal kinderen op de achterbank ontbraken wanneer ik met de gloednieuwe Fiat Tipo over de Belgische wegen gleed…

Hoewel de huidige XC60 nog steeds heel goed verkocht, bleek het hoog tijd om hem na tien jaar trouwe dienst te vervangen!

Opel lanceert een nieuwe compacte crossover die op enkele centimeters na dezelfde afmetingen heeft als de erg succesvolle Mokka. Het lijkt een banaal idee maar in feite is het uit noodzaak. Wat moeten we daarvan denken?

De Lexus NX 300h moet zowat de scherpst getekende cross-over op de markt zijn. Hij ziet er in ieder geval veel blitser uit dan de Toyota RAV4 waarvan hij is afgeleid. Maar hoe rijdt dat nu, die hoogpotige Japanner die zich met de Audi Q5, Mercedes GLC en BMW'S X3 (en X4) wil meten? Wij deden de test… Eerst en vooral, de NX kreeg dit jaar een kleine update. We zien lichte evoluties aan de koplampen, de voorzijde en de achterlichten, en nieuwe velgen. In het interieur zijn de aanpassingen zichtbaarder met onder meer het display dat groeide van 7” tot 10,3”. We noteren ook een verbeterde bediening van de airco, een per satelliet gestuurd uurwerk en een grote zone om draadloos op te laden. Klagen over de zitpositie doen we niet. Zowel voor- als achteraan zit je goed, al heb je op de achterbank nu ook geen zee van ruimte. Opvallend na het instappen, is het strakke en redelijk drukke maar tegelijk overzichtelijke dashboard. Hier geen minimalisme, wel een organisch aandoend ontwerp waarin de vorm van het radiatorrooster min of meer werd overgenomen. De sfeer ademt ook Lexus, met in dit geval veel leer dat ook over de boordplank is gedrapeerd – met stiksels uiteraard. Het infotainment- en navigatiesysteem, dat we al kennen uit onder meer de GS en de RC, is een beetje een gemiste kans. Om daar snel wegwijs in te vinden, moet je bij wijze van spreken een kleine cursus volgen en ook de weergave doet gedateerd aan. Er zijn andere merken die op dat vlak een pak beter scoren. Op vlak van uitrusting pakt Lexus trouwens nog uit met een handenvrije opening van de koffer. Die is qua inhoud is respectabel voor een auto uit dit segment. Dat het om een hybride gaat, heeft alvast geen negatieve invloed op het beschikbare volume gehad. De batterijen die de elektromotor aandrijven, zitten namelijk verstopt onder de achterbank. Ons gevoel bij het rijgedrag is dubbel. Enerzijds voelt deze auto afstandelijk aan, waardoor je niet echt van rijplezier kan spreken, anderzijds is dit wel een erg comfortabele vierwielaandrijver die zeer weinig overhelt in de bochten en je dus ook een veilig gevoel geeft. Ermee rijden, doen we niet graag aan een hoog tempo. De NX houdt net als van de GS300h en RC300h van chauffeurs met een lichte voet en dat merk je dan ook aan het verbruik en het gebrek aan lawaai. Een liter of 6-7 l/100km met deze 197 pk sterke hybride? Te doen, maar dan moet je er ook effectief op letten. Wie minder enthousiast is om te eco-rijden, zal merken dat die bijna 200 paarden ver zoek zijn en dat je met andere woorden hoog in toeren moet gaan om ze te vinden. Dat is niet fijn vanwege A: het onaangename motorgeluid dat dan de kop opsteekt (een enorm verschil met de geruisloze elektrische modus, die het natuurlijk niet lang alleen volhoudt) en B: het verbruik dat fors de hoogte in schiet. BesluitDe Lexus NX 300h doet wat er van hem gevraagd wordt: je veilig, comfortabel en in stijl van A naar B brengen en dat alles op een fiscaal- en milieuvriendelijke manier. Maar ook niet veel meer dan dat… +Gewaagd designZeer goede baanliggingFiscaalvriendelijk–geen andere motorisatiesmatige prestatiesvereist een lichte voet om efficiënt te zijn

De break is nog steeds een zeer populaire variant van de BMW 5 Reeks, zeker op onze markt die sterk is georiënteerd op bedrijfswagens.­­­ 

De Mercedes A-klasse mag dan een redelijk alledaagse auto zijn, zijn AMG-versie is dat allesbehalve. Benieuwd naar hoe deze hete hatchback presteert? 381. Zoveel pk sleurt de Mercedes-AMG A45 4Matic uit een slechts 2 liter grote turbobenzinemotor. Dat zijn 21 paarden meer dan voor zijn kleine facelift vorig jaar, terwijl we koppelgewijs over een klim van 25 Nm spreken, voor een totaal van 475 Nm. Dankzij deze krachtontplooiing is deze Über-A in staat om 100 km/u aan te tikken na amper 4,2 tellen. Om je een idee te geven van wat dat acceleratiecijfer inhoudt: hij trekt harder op dan… een Lamborghini Gallardo van nog geen tien jaar geleden. Al onder de indruk? Cijfers blijven cijfers en dus was ondergetekende vooral op zoek naar échte sensaties. Uit ervaring weet ik bijvoorbeeld dat een Audi S3 met 300 pk veel minder sensationeel rijdt dan pakweg een Renault Mégane RS met een heel aantal paarden minder onder de kap. Karakter, dat is waar de echte liefhebber naar op zoek is. Gelukkig loopt deze A45 ervan over… De Mercedes-AMG A45 stuurt precies, met voldoende feedback en een stuurwiel dat lekker zwaar aanvoelt maar ook niet té. Bovendien is de draaicirkel verrassend klein, wat enkel als een voordeel kan worden beschouwd. En laat me vooral de immense tractie niet vergeten aan te halen. Dankzij de 4Matic-vierwielaandrijving, waar Mercedes-AMG elke A45 mee zegent, blijft deze auto als het ware aan de baan gekleefd. Het enige nadeel dat we aan deze aandrijving kunnen koppelen, is dat je bij het versnellen geen volle duw in je rug krijgt zoals bij een snelle achterwielaandrijver genre BMW M2. Ook belangrijk: de remmen zijn zodanig goed doseerbaar dat deze auto je uitnodigt om grenzen op te zoeken zonder dat er een onveilig gevoel bij komt kijken. Dit gezegd zijnde, de A45 voelt uit zichzelf sowieso al als één blok stevigheid aan. Tenslotte is er natuurlijk nog de motor zelf. De tweeliter turbo klinkt luid, zwaar en diep en reageert bliksemsnel op onze rechtervoet. Ook de standaard aangeleverde 7-trapsautomaat doet zijn werk meer dan prima, zij het nogal agressief als je de vaart erin houdt (met bijhorende plofgeluiden uit de knalpot). Mijn oren klagen in geen geval… Bovendien verloopt de acceleratie lineair, zonder een opvallend turbogat in te lassen. En als je écht de haren op je nek wil doen opveren, moet je de naald boven 4.000 tr/min houden. Pretoogjes zijn dan… verzekerd! Hou in ieder geval die ogen wel goed open want het gaat er in een mum van tijd heel snel aan toe. Zo snel zelfs dat ik nieuwe eigenaars aanraadt om de 7-bak zelf het schakelwerk te laten doen. Bedien je zelf de peddels achter het stuur in de 100% manuele modus – waar een knopje voor bestaat – dan moet je behoorlijk bij de pinken blijven om niet aan de begrenzer te zitten. Gelukkig bezit deze A45 een duidelijke schakelindicator… Conclusie De Mercedes-AMG A45 4Matic is een échte sportbak die sneller is dan hij eruitziet. Eigenlijk kunnen we hem niets verwijten, behalve dan dat hij fors meer kost dan een gewone A-klasse, dat hij met leuke opties nóg een heel pak duurder wordt en uiteraard dat hij een stevige slok lust. Maar hey, als je daar niet tegenkan, zit je niet in het juiste segment te shoppen…

De vierde generatie van de Toyota Yaris verbaast : 90 miljoen euro investeringen, meer dan 900 nieuwe onderdelen, maar nochtans blijven heel wat elementen identiek en kregen niet alle versies dezelfde behandeling. Een verduidelijk dringt zich op…

De Ibiza is in zekere zin de Golf van Seat. Niet op vlak van afmetingen maar wel qua belang voor het merk. Seat heeft daarom geen middelen gespaard om zijn belangrijkste model te vervangen en dat merk je!

Meer dan een decennium na de Barchetta heeft Fiat eindelijk weer een concurrent voor de Mazda MX-5 in het aanbod. Meer nog, de 124 Spider die we een week lang hebben rondgereden, ís eigenlijk een MX-5. Al zijn er toch verschillen… Enkele jaren geleden had Fiat Chrysler Automobiles met Mazda een deal gesloten voor de bouw van een open tweezitter: Mazda zou instaan voor de ontwikkeling ervan en Alfa Romeo zou er een opvolger voor de Spider van afleiden. De productie ging van start in 2015, al was het niet Alfa maar Fiat die een model bijkreeg. Afgezien van het uiterlijke aspect, verschillen de nieuwe MX-5 en 124 Spider niet veel van elkaar. Het interieur is nagenoeg identiek en ook onderhuids spreken we grotendeels van dezelfde auto. In feite is het zo dat Mazda een MX-5 zonder koetswerk aflevert bij Fiat en dat de Italianen er een carrosserie rond monteren, de ophanging anders afstellen en… er een eigen motor inlepelen. Enkel met turbo Onder de langgerekte motorkap van deze roadster ligt geen atmosferische vijftienhonderd of tweeliter zoals in de Mazda, maar wel een 140 pk opwekkende 1.4 liter turbobenzine uit eigen huis. Een nog straffere uitvoering van dezelfde krachtbron kan trouwens ook, met 170 pk in de aanslag, maar dan shop je bij dochtermerk Abarth. De prijs ligt dan ook een aanzienlijk stuk hoger (€ 40.000 tegenover € 27.590). Zalig cruisen Net als de MX-5, waarvan de basisprijs een stevige € 5.000 lager ligt, beschikt de Fiat 124 Spider over een bijna perfecte gewichtsverdeling en een multi-link achterophanging waardoor bochten aansnijden een waar plezier is. Dit is het soort auto waarmee je gaat rijden voor het plezier van het rijden, en niet per se omdat je ergens hoeft te zijn. Zalig is dit! Verschillen in rijgedrag met de MX-5 zijn trouwens klein, maar ze zijn er wel. De Fiat reageert door zijn andere afstelling minder speels dan zijn Japanse tweelingbroer maar ligt tegelijk ook zachter op de weg en scoort daardoor hoger op gebied van comfort. Het stuurgedrag is even leuk, het schakelwerk even verslavend en de manuele kap even makkelijk en snel te bedienen. Voor wie de tractiecontrole durft uit te schakelen, kan er ook het betere driftwerk vanaf. Wil je een mechanisch sperdifferentieel voor nóg betere grip? Dan moet je gaan voor de Abarth (bij Mazda voor de goedkopere, maar ook tragere tweeliter). Sneller! Fiat wil de 124 Spider hoger positioneren dan Mazda de MX-5. Dat is in eerste instantie aan de prijs, maar ook aan de prestaties te zien. De 124 Spider met 140 pk zit bijna een volle seconde eerder aan 100 km/u dan de MX-5 met 131 pk en is tijdens dezelfde oefening maar twee tienden van een seconde trager dan de krachtigste MX-5 met 160 pk. Die kost trouwens exact € 100 meer dan de Spider. En toch… voelen we ons toch verplicht te vermelden dat de 131 pk sterke 1.5 liter van de MX-5 het meeste karakter heeft en het best bij dit roadsterconcept past… Geen bekerhouders… Het kleine interieur van onze 124 Spider valt op door zijn eenvoud: het bedieningspaneel staat niét volgeladen met knoppen en de meeste functies zitten dus verwerkt in het 7 inch scherm dat permanent boven het dashboard uitsteekt. Over de esthetiek daarvan valt te discussiëren, maar de intuïtieve bediening en vooral het geluid van de radio maken dat ruimschoots goed. Ons testmodel was uitgerust met een Bose-installatie met 9 luidsprekers, waarvan 4 in de hoofdsteunen. De audiopiloot past het volume automatisch aan om straatlawaai weg te filteren, waardoor het systeem ook met open dak een bijna perfecte sound produceert. Met gesloten dak dringt er trouwens niet al te veel (motor)geluid binnen in de cockpit. Niet leuk: onze testwagen was volledig vrij van bekerhouders. Dat kan anno 2017 toch écht niet meer… Conclusie De Fiat 124 Spider is een heerlijk rijdende auto en verschilt net genoeg van de Mazda MX-5 om niet van een schaamteloze kopie te hoeven spreken. De Fiat heeft zelfs een meer volwassen uitziend retro-koetswerk en daar is ondergetekende stiekem verliefd op geworden…

Een sleeper is een auto die er redelijk banaal uitziet maar wel bloedsnel is. Voorbeelden genoeg. Het omgekeerde komt minder vaak voor, al hebben we er met de Lexus RC 300h een schoolvoorbeeld bijgekregen… De RC 300h ziet er zeer blits uit. Zijn lijnen zijn agressief maar tegelijk klassevol en ondergetekende vindt dit zelfs een van de mooiste coupés die je voor (nipt) minder dan € 50.000 kan kopen. Bovendien is hij fiscaalvriendelijk omdat hij op papier amper 108 g/km CO2 uitstoot. En hij bezit een prima onderstel, een niet onaardig vermogen en achterwielaandrijving … maar toch is dit géén sportauto en dat zeggen we niet omdat het een hybride betreft. Die hybride-aandrijving bevat een 181 pk sterke 2,5 liter benzinemotor die samen met een elektromotor een totaal van 223 pk belooft. Op zich niet slecht, al vragen we ons af waar al die paarden verstopt zitten. De traploze transmissie die het merk in al zijn hybridemodellen propt en dus ook in deze RC, zet ze in ieder geval niet in draf. Die CVT is absoluut onsportief en de gesimuleerde 'versnellingen' die je met de peddels achter het stuur kan aangrijpen, veranderen daar niets aan. De RC 300h beschikt ook niet over voldoende spierkracht om de negatieve effecten ervan te minimaliseren. Bovendien is de bak niet enkel traag maar ook erg vermoeiend als je het gaspedaal dieper intrapt. Alsof je met een scooter rijdt. Nochtans kan het chassis van de RC veel (meer) vermogen aan. De stijfheid ervan is best impressionant en ook met de redelijk zware besturing is niets mis. Deze auto mist gewoon de juiste dosis pit om het plaatje te doen kloppen. Zelfs het motorgeluid is oer- en oersaai. En deze auto is ook veel te zwaar voor zijn beperkte afmetingen. Hij tikt af boven 1,8 ton en dat is minstens 400 kg te veel… Om je een idee te geven van de prestaties: een Lexus RC 300h, die bijna klaar lijkt om in de zoveelste Fast & Furious op te draven, zit met 8,6 seconden even snel aan 100 km/u als de minst krachtige uitvoering van de huidige Mazda MX-5. Teleurstellend, zeker als je beseft dat zo'n MX-5 net als de RC voor twee niet al te grote inzittenden is gebouwd maar dat je aan zo'n roadster wel bakken meer rijplezier beleeft en dit voor minder dan de helft van het aankoopbudget. Zelfs qua reëel verbruik, of toch als je een klein beetje sportief rijdt, durven we de kleine Mazda als winnaar aanduiden. De Lexus scoort weliswaar hoger op gebied van veiligheid en valt beter in de hand te houden, maar daar houden zijn verkoopsargumenten op. Een leuk rijdende coupé vergééf je zijn krappe cockpit, zijn kleine zetels, zijn beperkte zicht naar achter en ja, zelfs zijn verouderde en niet erg gebruiksvriendelijke infotainmentsysteem. In deze RC irriteren ze… Conclusie Verwacht geen sportieve prestaties van deze uiterst cool ogende Lexus. De RC 300h is een auto voor rustige chauffeurs die het liefst de duidelijke richtlijnen van de Eco-modus opvolgen in de hoop zoveel mogelijk brandstof te sparen. Onze raad? Koop een Prius als je zuinig wil rijden of een GT86 als je plezier wil beleven…

“Een elektrische wagen is prima, maar…”. Wie heeft deze afspraak nog nooit gehoord? Met zijn ambitieuze Ampera-e wil Opel die “maar” definitief elimineren. Is dat een realistische doelstelling?

Toen de Mazda MX-5 in 1989 voor het eerst in de showroom stond, in een tijd waarin vooral 2+2 coupés en snelle hatchbacks de plak zwaaiden, boorde hij eigenhandig het roadstersegment weer aan. Het was de start van een waar succesverhaal. De MX-5 werd vooral geloofd voor zijn uitzonderlijk speelse rij-eigenschappen maar zou ook al snel en onterecht het imago van kappers- of vrouwenauto opgestempeld krijgen. Tijd om die reputatie voor eens en altijd te ontkrachten… Akkoord, de MX-5 ziet er in zijn vierde generatie nog steeds een beetje schattig uit en dat helpt hem niet bepaald om mannelijk over te komen. Maar anno 2017 beschikt hij tenminste over een scherp en lichtjes agressief lijnenspel, iets wat we niet van deze kleine Japanner gewoon zijn. Kies je bovendien voor de MX-5 RF, de allereerste “targaversie”, heb je helemaal het stoerste model te pakken. Van coupé naar cabrio en omgekeerd De RF is in eerste instantie een coupé die zijn dakpaneel in de koffer kan laten verdwijnen. Die actie duurt iets langer dan het manueel uitkleden van de MX-5 met stoffen dakje, maar qua look klopt het plaatje zeker. Zo'n transformatie kan weliswaar enkel met maximaal 10 km/u op de teller en je moet de knop ingeduwd houden voor veiligheidsredenen. Details…

De RS3 is het instapmodel van Audi’s RS-familie en deze versie duwt de grenzen steeds verder. Voortaan levert de motor 400 pk. Ander goed nieuws is dat deze RS voortaan, naast de Sportback, ook als berlineversie met vier deuren wordt aangeboden…

Wie Lexus zegt, denkt aan stille hybridemodellen met een lage uitstoot en een piekfijn afgewerkt interieur. Maar wist je dat dit Japanse premiummerk ook hete scheurijzers verkoopt die meer aanleunen bij wat we van op-en-top Amerikaanse muscle cars gewoon zijn? In België dan nog? De GS F is zo'n model… Om dus maar meteen een deur in te beuken: de GS F is wel de allerduurste maar niet de mooiste of de best afgewerkte uitvoering van de GS. De cockpit van onze testwagen doet zelfs wat gedateerd aan, met name wat materiaalkeuze betreft. De boordplank bevat alvast één opvallend groot stuk plastic en lang niet alle stukken sluiten mooi op elkaar aan. Het is duidelijk dat deze Lexus niet op pure luxe inspeelt. De zeer sportief aandoende (rode!) voorzetels bevestigen die indruk alleen maar. Waarom we dit nog de “anti-Lexus” noemen? Omdat de GS F zowat alle normen overboord gooit. Hybride? Vergeet het maar! Onder de kap van deze berline ligt een 5 liter grote benzinemotor die 477 pk en 530 Nm koppel op de achterwielen loslaat. Niks turbo's of elektromotoren, gewoon een dikke atmosferische V8 die rommelt en gorgelt zoals het een achtcilinder betaamt. Zeer zeker leuk, maar ook haaks op het imago dat Lexus wil uitdragen. Het verwondert dan ook niet dat we met dit beest gemakkelijk 15l/100km en meer verbruiken. Da's een pak meer CO² dan de al erg stevige 260 g/km die Lexus afficheert. Daar tegenover staan dan weer dat we met een erg exclusieve auto onderweg zijn (wat wel mag voor € 104.970, maar toch) en dat de acceleratie er eentje is om duimen en vingers bij af te likken. We noteren 4,6 seconden voor het sprintje naar 100 km/u en toppen doet hij bij 270 km/u. Razendsnel dus, maar aangezien we niet over een turbo beschikken, moet je hoge toeren opzoeken om je haren recht te krijgen. Het probleem: dan ben je meteen héél opzichtig bezig voor voorbijgangers. Daarnaast heeft de 8-trapsautomaat moeite om de motor bij te benen. Echt uitnodigend werken die schakelpeddels achter het stuur dus niet, zeker als je voluit wil gaan. De PDK van Porsche in deze auto: we kunnen er enkel van dromen. Gelukkig ligt het stuurwiel prettig in de hand, houdt de GS F ten allen tijde goed de baan en kan je gecontroleerd spelen met het achterwerk. En wie het motorgeluid al impressionant vindt bij een laag toerental, moet maar eens doorstampen tot boven 4.000 tr/min. Dan barst de hel los… Conclusie De Lexus GS F is comfortabel, snel en een zeldzame verschijning in het straatbeeld. Alleen is zijn gigantische motorblok anno 2017 een beetje not done, of toch zeker voor een merk dat zichzelf graag een groen imago aanmeet. Al vinden we zijn grootste minpunt misschien toch de trage automaat … en natuurlijk het feit dat je zijn volle potentieel enkel op circuit kan benutten. En daarvoor, beste lezers, is er ander en beter speelgoed op de markt.

Wat doe als je houdt van pk-zwangere berlines maar niet als ze van Duitse origine zijn ? Sinds enkele maanden bestaat er een fraai alternatief uit Zweden !