TEST Mazda MX-5 RF 2.0: met of zonder automaat?

Van de nieuwe Mazda MX-5 rijden intussen heel wat exemplaren rond in België en da’s op zich niet zo verwonderlijk. Uit de vorige test op Gocar.be met die Japanse roadster is immers al gebleken dat het meer dan gewoon een waardige opvolger van de vorige generatie is geworden. Maar wist je dat je bij de strafste tweeliterversie van de RF (de targa-achtige) de keuze krijgt tussen een manuele versnellingsbak en een automaat? Tijd voor een vergelijking! In de VS, waar de MX-5 als Miata wordt herkend, is een automaat al langer een optie. Ik heb dit altijd al een vorm van heiligschennis gevonden. Maar we leven nu eenmaal in een tijd waarin de handgeschakelde bak bijna ten dode is opgeschreven en dus is ook Mazda gezwicht. De vraag rest nu alleen of je daar als klant ook op moet inspelen. Mijn antwoord: absoluut niet! Wil je ook weten waarom? Eén van de (vele) zaken die de nieuwe MX-5 wind in de zeilen geeft, is zijn manuele 6-bak. In tegenstelling tot veel andere verzetswisselaars is dit een echte parel die het op- en neerschakelen als een opwindend deel van de ervaring maakt. Neem dat aspect weg en rijden met een MX-5 wordt banaler. Inderdaad, meer alsof je met een gewone auto onderweg bent – iets wat deze kleine Jap in geen geval is! Bovendien trekt de MX-5 met automaat op papier een stuk trager op dan de manuele versie en in de praktijk voelt hij ook trager aan. Je kan weliswaar schakelen met flippers achter het stuur maar toch… De automaat is (gelukkig) enkel beschikbaar op de krachtige tweeliter en niet op de karaktervolle, 131 pk sterke 1.5 liter. En de 2.0 met 160 pk kan je natuurlijk ook gewoon met de manuele schakeldoos bestellen. Hoe dat dan rijdt? Héérlijk… En snel! 100 km/u heb je na 7,5 seconden aangetikt en de top ligt op 215 km/u, wat zeker aanvaardbare cijfers zijn voor zo'n kleintje. Bovendien is dit beestje responsief op alle vlakken. Een echt scheurijzer dat – dankzij de toevoeging van een differentieel met beperkte slip, enkel op de 2.0 – ondeugend speelgedrag door de vingers ziet. Een écht plezier.  Akkoord, velen moeten wennen aan de kleine cockpit, de lage instap en enkele andere niet erg praktische eigenschappen zoals zijn niet in de diepte verstelbare stuur, maar ik vergeef de MX-5 al zijn kleine zonden. En hoewel hij er iets minder volwassen uitziet dan zijn niet-zo-identieke en duurdere tweelingbroer die van dezelfde band komt gerold (de Fiat 124 Spider en diens Abarth-versie), reageert zijn motor toch gewilliger op het gas dan de 1.4 liter turbo van de Italiaan.     MX-5 RF