Op politiek en wetgevend vlak heeft het project voor het Belgische wegenvignet al verschillende stappen doorlopen, maar het is nog niet definitief goedgekeurd. Na het politieke akkoord dat Wallonië, Vlaanderen en Brussel in juli sloten, keurde de Vlaamse regering op 10 juli 2026 het principe en het voorontwerp van decreet een eerste keer goed. De tekst werd vervolgens op 18 september opnieuw goedgekeurd, na verschillende adviezen, en daarna aan de Raad van State bezorgd.
In Wallonië keurde de regering het samenwerkingsakkoord tussen de drie gewesten goed en nam ze op 10 september in eerste lezing de teksten aan die nodig zijn om het vignet in te voeren. Die moeten nog verschillende advies- en wetgevende stappen doorlopen. Brussel is ook betrokken bij het akkoord tussen de regio’s, al heeft de Brusselse regering de uitvoeringsteksten nog niet formeel goedgekeurd. De regeling moet bovendien het Europese juridische kader respecteren en zal tegen het einde van het jaar door de bevoegde instanties onderzocht worden. Voorlopig blijft het de bedoeling dat het vignet in de drie gewesten tegelijk van kracht wordt op 1 mei 2027.
Advertentie – lees hieronder verder
De invoering van het vignet is vooral bedoeld om buitenlandse automobilisten te laten betalen voor de Belgische wegen en het onderhoud ervan. Maar niet iedereen is daarmee opgezet. Zo richtten inwoners – en dit is geen alleenstaand geval – in het kleine Franse stadje Givet het collectief Les frontaliers disent non à la vignette belge op (Grensbewoners zeggen nee tegen het Belgische vignet). Het stadje ligt op een stukje Frans grondgebied dat grotendeels door België omringd wordt. Je steekt er de grens over zonder erbij na te denken, om je dieren te voeren of aan de andere kant iets te gaan drinken. Maar met het vignet zou dat deze grensbewoners binnenkort geld kunnen kosten. En daar zijn ze het niet mee eens. Tegenover de RTBF vragen deze Fransen echter niet om de maatregel af te schaffen, maar wel om een uitzondering voor kleine grensdorpen, die vaak armer zijn en weinig mobiliteitsalternatieven hebben.
Ook Vlaanderen
De onvrede in de grensstreek stopt niet aan de Frans-Waalse grens. Meer naar het noorden, in het West-Vlaamse Poperinge, werd een motie goedgekeurd die een aanpassing van de regeling vraagt. De burgemeester stelde bij France 3 voor om langs de grens een bufferzone van “15, 20 of 25 km” zonder controles in te voeren. Dat idee sluit aan bij dat van Givet. Achter de onvrede van automobilisten schuilt bovendien ook de bezorgdheid van handelaars in de grensstreek, die voor een deel leven van klanten die in België boodschappen komen doen. Mensen ontmoedigen om de grens over te steken, dreigt een deel van de lokale economische activiteit droog te leggen.
De initiatieven zijn niet alleen lokaal. In een parlementair antwoord stelt Luxemburg dat het Wallonië formeel gevraagd heeft om “een grenszone vrijgesteld van de heffing” te onderzoeken, om de vele korte verplaatsingen tussen beide landen te vrijwaren. Wallonië heeft nog niets beloofd. Een uitzondering is dus nog mogelijk, al dreigt die al snel tot misbruik te leiden.
Duizenden Belgische bestuurders volgen Gocar om op de hoogte te blijven en om de beste wagendeals te ontdekken. U toch ook? Blijf op de hoogte:
- Bezoek gocar.be regelmatig
- Volg Gocar op Google Nieuws
- Abonneer op de Gocar-nieuwsbrief
