Een week lang elektrische mobiliteit: “Een hel!” (DEEL 5)

Na zes dagen van “totale elektrische mobiliteit” is er een einde gekomen aan het experiment van onze autojournalist. Zijn laatste bevindingen lees je in dit artikel…

Een week lang elektrische mobiliteit: “Een hel!” (DEEL 5)

Gisteren kwam je te weten dat ik na een lange reis terug was thuisgeraakt met de elektrische Kona, gelukkig met nog net genoeg batterijcapaciteit om een laadstation te vinden. Alweer naar de parking van de Lidl, met andere woorden… Daar aangekomen, stond er warempel een andere Kona op “mijn” plaats geparkeerd. Aan boord zaten twee Engelse toeristen die op weg waren naar Duitsland. Hoe ze deze laadpaal hadden opgespoord? Met een speciale app!

Ook mijn nieuwe Duitse vrienden hebben zich tijdens de oplaadsessie van anderhalf uur met iets anders moeten bezighouden. Winkelen kon niet, aangezien het zondag was. Pech voor mij in ieder geval: aangezien de 50 kWh-terminal bezet was, kon ik niet anders dan de Kona aan te sluiten op een 9 kWh-lader. De geschatte laadtijd? Maar liefst 13 uur en 20 minuten! Tijd om weer op mijn elektrische step te kruipen, met andere woorden, en om de Hyundai doodleuk een nacht op de verlaten supermarktparking achter te laten. Er zijn leukere gedachten.

En nu de step opladen…

Thuis aangekomen, moest de elektrische step aan de stekker. Was het niet de auto, dan deze tweewieler… Dit gezegd zijnde, is een step opladen natuurlijk minder omslachtig aangezien je het ding mee naar binnen kan nemen.

Een week lang elektrische mobiliteit: “Een hel!” (DEEL 4) Een week lang elektrische mobiliteit: “Een hel!” (DEEL 3) Een week lang elektrische mobiliteit: “Een hel!” (DEEL 2) Een week lang elektrische mobiliteit: “Een hel!”

‘s Avonds was ik uitgenodigd voor een barbecue. De Kona nemen, was uiteraard geen optie (nog steeds aan het laden…) en dus was het met de step te doen. Gewapend met een wijnfles, vlees en salade in een rugzak, was dat een rit als geen ander. Er geraken, deed ik wel in één stuk.

De volgende morgen overviel me een gevoel van stress. Het was immers de dag waarop de Kona weer naar de Hyundai-invoerder moest, in Kontich bovendien. Ik verplaatste me – opnieuw met de step uiteraard – naar de Lidl-parking, waar ik de Kona tot mijn grote vreugde nog zag staan. Wat meer is: de SUV was 100% opgeladen en dus viel de stress ineens van me af. Op naar het Antwerpse!

De Hyundai-verantwoordelijke nam de Kona Electric weer in ontvangst en stelde me prompt een nieuwe testwagen voor. Geen elektrisch model of zelfs maar een hybride, wel een… diesel! Met die kar geraakte ik plots 700 km ver zonder bij te tanken en was er van de zogenaamde “range-anxiety” geen sprake meer.

Wat te onthouden?

“De elektrische auto voor iedereen” is zeker geen realiteit voor morgen. De juiste infrastructuur ontbreekt in ons land en de aankoopprijzen liggen hoog. Anderzijds heeft het weinig zin om EV’s in diskrediet te brengen en zomaar af te wijzen. De ontwikkeling van de interne verbrandingsmotor heeft immers ook vele jaren geduurd. Zeker is alvast dat niet alleen de autofabrikanten maar ook de overheid nog veel werk te verzetten hebben…