Als opvolger van de 400i werd de Ferrari 412 gelanceerd in 1985. Het was een evolutie van het vorige model, met als opvallendste wijzigingen een hogere kofferlijn en een bredere voorspoiler, die de aerodynamica verbeterden. Pininfarina nam het ontwerp opnieuw onder handen en voorzag de auto van nieuwe deurdrempels, in koetswerkkleur gespoten bumpers, aangepaste lichtmetalen velgen en matzwarte accenten, onder meer rond de voorruit.
Met zijn uitgesproken geometrische lijn richtte deze auto zich tot een ander publiek dan de rest van het Ferrari-gamma. Hij was comfortabel en bood plaats aan vier volwassenen, als GT ontworpen voor lange afstanden. Onder de motorkap lag een V12 met 4,9 liter cilinderinhoud, gevoed door een Bosch K-Jetronic-injectiesysteem. Het geheel leverde 340 pk en 451 Nm. De meeste exemplaren werden uitgerust met een automaat met drie verhoudingen, wat de prestaties duidelijk beperkte. Enkele stuks werden echter geleverd met een handgeschakelde vijfbak.
Verguisd door verzamelaars
De Ferrari 412 werd lange tijd genegeerd door verzamelaars en is daardoor een van de betaalbaarste klassieke modellen van het merk. Je vindt al exemplaren onder de grens van 100.000 euro. Die relatief lage waarde (toch voor een auto met het steigerende paard op de neus) heeft de eigenaar van een 412 er echter niet van weerhouden om fors te investeren in zijn wagen.
Advertentie – lees hieronder verder
Hij vertrouwde zijn coupé toe aan Otsuka Maxwell Design (OMD), een atelier in San Diego dat naam heeft gemaakt met maatwerkprojecten van uitzonderlijke kwaliteit. De eigenaar van de 412, duidelijk verknocht aan zijn auto, fantaseerde over wat er zou gebeuren als je er een recente Ferrari-motor in zou lepelen.
Groot werk
Voor dit project gaf hij OMD carte blanche. Het atelier werkte bijna 5.000 uur aan de wagen. De originele V12 werd vervangen door een andere V12 met een cilinderinhoud van 6,5 liter, afkomstig uit een 812 Superfast. Er werd een indirecte injectie met individuele gaskleppen geïnstalleerd. Ook een forse luchtinlaat uit carbon werd op maat gemaakt en die oogt ronduit indrukwekkend. De elektronische sturing werd specifiek ontwikkeld voor dit aangepaste motorblok.
Voor een meer analoge rijbeleving werd een handgeschakelde zesversnellingsbak aan de motor gekoppeld, in de plaats van de automaat waarmee de originele 812 uitgerust was. De auto kreeg verder een Bosch-ABS, remmen van een Ferrari F430, een speciaal voor dit model ontwikkelde stuurinrichting en een airco.
Ook het interieur werd grondig aangepakt. De afwerking bestaat uit leder en Alcantara, dikke tapijten en kasjmier op de deurpanelen. Sommige details, zoals de versnellingspook, zijn vervaardigd uit notenhout. Uiterlijk onderging de Ferrari ook grote wijzigingen: een tweekleurige lak in Superfast Gold en zwart, verbrede metalen wielkasten en nieuwe, vaste koplampen. De achterlichten lijken sterk op die van de 812 Superfast. Tot slot staat de wagen op 18-duims Brixton Forged-velgen, waarachter gemoderniseerde remmen schuilgaan, perfect afgestemd op het vermogen. In totaal kostte deze creatie 1,8 miljoen dollar.
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
