Het scenario van een 100% elektrische Europese automarkt vanaf 2035 is niet langer aan de orde. Na intens lobbywerk van tal van betrokken partijen heeft Brussel verschillende aanpassingen doorgevoerd die de verkoop van voertuigen met verbrandingsmotor nog mogelijk maken, op voorwaarde dat de gemiddelde uitstoot van constructeurs met 90% daalt ten opzichte van 2021. De lat ligt op ongeveer 11 g/km CO₂, berekend op het niveau van de totale vloot van een constructeur.
Hoewel veel mensen deze wijziging als een overwinning beschouwen, betekent dat geenszins een vrije keuze voor consumenten. Integendeel, het evenwicht wordt bijzonder strikt. Constructeurs zullen namelijk een nauwkeurige mix van elektrische, hybride en thermische modellen moeten samenstellen om binnen de limieten te blijven. Het directe gevolg: niet alle kopers zullen nog kunnen kiezen voor een brandstofwagen.
Hoeveel brandstofauto’s blijven er over?
De kernvraag draait uiteraard om de volumes. Volgens analyses van de Europese Commissie zou de nieuwe regel toelaten dat 30 tot 35% van de nieuwe auto’s die na 2035 verkocht worden, niet strikt elektrisch is. Dat cijfer slaat niet uitsluitend op klassieke verbrandingsmotoren, maar omvat alle technologieën die nog steeds gebruikmaken van verbranding (milde hybrides, full hybrides, plug-inhybrides, EREV’s enzovoort). Uiteraard zou het aandeel van ‘zuivere’ verbrandingsmotoren daarbij een stuk lager liggen. De meest voorzichtige schattingen spreken van ongeveer 10% van de markt. Boven dat percentage dreigen massale overschrijdingen van de uitstootdrempels, met torenhoge boetes tot gevolg. Met andere woorden: zelfs in een gunstig scenario voor de verbrandingsmotor zal negen op de tien kopers moeten kiezen voor een geëlektrificeerde oplossing.
Advertentie – lees hieronder verder
Een evenwichtsoefening
Die volumebeperking vloeit rechtstreeks voort uit de werking van het systeem zelf. Constructeurs krijgen als het ware een ‘koolstofbudget’ dat ze moeten verdelen over hun verschillende modellen. Hoe meer CO₂ een voertuig uitstoot, hoe groter het deel van dat budget het opsoupeert, en hoe kleiner het aantal auto’s met verbrandingsmotor dat nog verkocht kan worden.
Gespecialiseerde organisaties hebben verschillende scenario’s uitgerekend. Een aanbod dat vooral bestaat uit elektrische modellen met een range extender (EREV) zou het mogelijk maken om een aanzienlijk aandeel auto’s met verbrandingsmotor te behouden, omdat deze voertuigen aan de uitlaat bijzonder weinig uitstoten. Omgekeerd zou een gamma met sterk vervuilende thermische modellen de toegelaten volumes drastisch beperken, soms tot amper enkele procenten van de markt.
Wie kan nog met een brandstofauto rijden?
Die kwantitatieve beperking zal meteen een impact hebben op het profiel van de betrokken voertuigen. De modellen met verbrandingsmotor die na 2035 nog verkocht worden, zullen zeldzaam zijn en waarschijnlijk duur uitvallen, omdat ze als exclusieve modellen worden gepositioneerd. Bovendien zal ook de integratie van synthetische brandstoffen of andere compensatieoplossingen de productiekosten verder opdrijven.
Naarmate de volumes verder afnemen, verdwijnen ook de schaalvoordelen. De verbrandingsmotor wordt zo een nicheproduct, waarschijnlijk voorbehouden voor modellen met hoge marges. Analisten verwachten dat deze logica zal leiden tot een duidelijke focus op het hogere segment, met bij de start een aandeel niet-elektrische voertuigen dat eerder rond 20% ligt, gevolgd door een geleidelijke terugval.
In de praktijk zal kiezen voor een verbrandingsmotor dus niet langer een vanzelfsprekend recht zijn, zoals vandaag, maar een beperkte mogelijkheid, afhankelijk van het beschikbare budget. Eén ding is duidelijk: het voortbestaan van de verbrandingsmotor biedt allerminst de garantie op een betaalbare auto voor de meerderheid van de automobilisten. Integendeel, het aantal beschikbare modellen zal beperkt zijn.
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
