De cijfers spreken voor zich. In België vertegenwoordigen monovolumes nog maar 2,2% van de inschrijvingen (of amper 9.100 exemplaren in 2025), terwijl dat minder dan tien jaar geleden nog meer dan 12% was. Tegelijk is de markt verschoven naar SUV’s, die bijna twee op de drie verkopen voor hun rekening nemen. Hun dominante positie ging ten koste van alle andere segmenten: breaks, middenklassers, traditionele gezinswagens en natuurlijk ook de monovolumes, auto’s die in de eerste plaats ontworpen zijn rond ruimte en moduleerbaarheid.
SUV’s zijn duidelijk populair, maar constructeurs hebben hun ‘klassieke’ modellen ook bewust afgebouwd. SUV’s leveren simpelweg meer winst op. En ja, ook kopers dragen hun verantwoordelijkheid: een rationele en brave monovolume deed hen niet langer dromen.
Toch is de behoefte niet verdwenen. Grote of actieve gezinnen die vroeger kozen voor modellen als de Renault Scénic of Espace, moeten vandaag uitwijken naar SUV’s die vaak korter, zwaarder, minder ruim én duurder zijn. En dat bevalt hen niet. Het bewijs? Een sterkere vraag naar de laatste tweedehandsmodellen, waarvan de prijzen stijgen.
Advertentie – lees hieronder verder
Bijna verdwenen
Het industriële landschap weerspiegelt de terugval van de monovolume. De meeste historische monovolumes zijn uit de catalogi verdwenen of hebben een andere gedaante aangenomen. Sommige iconische namen blijven bestaan – zoals de Scénic of de Espace – maar dan in een aangepaste vorm met de stijlkenmerken en technologie van SUV’s. Een opmerkelijke identiteitswissel. Andere modellen zijn simpelweg verdwenen. Het refrein klinkt telkens hetzelfde: te duur om te ontwikkelen en te weinig verkoopvolume om rendabel te blijven.
Zo heeft Volkswagen onlangs definitief de productie van de Touran stopgezet, na meer dan twintig jaar carrière. Een opvolger komt er niet. Het merk stuurt zijn klanten richting alternatieven zoals de Caddy of de Tayron. In het segment blijven nog maar enkele spelers over, zoals de BMW 2 Reeks Active Tourer of de Dacia Jogger (al zit die laatste wat tussen twee werelden in). Kortom, de monovolume is geen massaproduct meer, maar een nicheobject.
Heropleving in de Verenigde Staten?
Toch toont het segment van de monovolumes, op enkele duizenden kilometers van bij ons, tekenen van veerkracht. Volgens Automotive News wint het genre opnieuw aan populariteit in Noord-Amerika. In de Verenigde Staten werden vorig jaar bijna 396.000 exemplaren verkocht, een stijging van 20% op jaarbasis. In Canada is de trend nog uitgesprokener: daar stegen de verkopen met 34% tot ongeveer 43.000 stuks. Dat niveau was sinds 2020 niet meer bereikt. Opvallend is bovendien dat dit – relatief gezien – de sterkste groei is van alle segmenten samen.
De redenen voor die hernieuwde populariteit zijn in de eerste plaats economisch en functioneel. Monovolumes bieden meer bruikbaar volume en flexibiliteit dan grote zevenzits-SUV’s, terwijl ze tegelijk betaalbaarder blijven. Constructeurs zien bovendien dat het gebruik breder wordt. Monovolumes dienen niet alleen voor gezinsvervoer, maar ook voor vrijetijdsactiviteiten, lange afstanden en zelfs tijdelijke noden bij verbouwingen of professionele activiteiten. Daar komt nog bij dat het kopersprofiel verandert. Er duiken steeds meer oudere klanten op, vaak grootouders die houden van reizen en roadtrips.
Die situatie zet sommige constructeurs ertoe aan om het imago van de monovolume te moderniseren. Chrysler stelde onlangs een Pacifica-concept voor met een hoogwaardige uitstraling, vierwielaandrijving en verbeterde capaciteiten buiten het asfalt. Tegelijk bevestigde het merk dat de volgende generatie ook elektrisch en futuristisch wordt. Er is dus duidelijk sprake van een echte zoektocht naar een geslaagde comeback.
En Europa?
Ook in Europa zijn er signalen dat het verhaal nog niet helemaal afgesloten is. Recente concept cars, zoals de Citroën ELO, verkennen nieuwe interpretaties van de gezinswagen. Ze nemen afstand van de typische SUV-kenmerken, zonder daarom volledig terug te keren naar de klassieke monovolumes van vroeger.
De vraag is dus niet zozeer of de monovolume terugkomt zoals we hem vroeger kenden, maar wel of hij de inspiratie kan zijn voor een nieuwe generatie rationele, geëlektrificeerde wagens die beter aansluiten bij het echte gebruik. In een context van stijgende budgettaire druk en energietransitie zou de efficiëntie van de architectuur opnieuw een doorslaggevend argument kunnen worden.
Nu nog afwachten of constructeurs het aandurven om tegen de stroom in te gaan in een markt die nog altijd sterk gedreven wordt door imago en uitstraling.
Une quasi-disparition
Le paysage industriel reflète cette désaffection. La majorité des monospaces historiques ont quitté les catalogues ou changé de nature. Certains noms emblématiques subsistent – comme le Scénic justement ou l’Espace –, mais sous une forme modifiée qui adopte les codes et les technologies des SUV. Une belle usurpation d’identité. D’autres en revanche ont simplement disparu. Et c’est toujours la même rengaine : trop cher à développer et pas assez de volume de vente pour garantir une rentabilité.
C’est notamment le cas de Volkswagen qui vient de stopper définitivement la production du Touran après plus de 20 ans de carrière. Volkswagen n’a pas prévu de le remplacer. Le constructeur pousse sa clientèle vers d’autres solutions, comme le Caddy ou le Tayron. Dans le segment, il ne reste plus guère que la BMW Série 2 Active Tourer ou encore le Dacia Jogger (quoique ce dernier est un peu hybride). Bref, le monospace n’est plus un produit de masse, mais il est devenu un objet de niche.
Le renouveau aux États-Unis ?
Pourtant, à quelques milliers de kilomètres de chez nous, le segment des monospaces montre des signes de résilience. Selon Automotive News, le genre connaît un regain d’intérêt en Amérique du Nord. Aux États-Unis, près de 396.000 unités ont été écoulées l’an dernier, soit une hausse de +20% sur un an. Le phénomène est encore plus net au Canada, où les ventes ont progressé de +34%, atteignant environ 43.000 exemplaires, un niveau qui n’avait plus été observé depuis 2020. Une évolution d’autant plus notable qu’elle constitue, la plus forte progression relative tous segments confondus.
Les raisons de ce retour en grâce sont avant tout économiques et fonctionnelles. Les monospaces offrent davantage de volume utile et de modularité que les grands SUV à sept places, tout en restant plus accessibles en termes de prix. Les constructeurs observent d’ailleurs une plus grande diversité des usages : transport familial, activités de loisirs, déplacements longue distance, mais aussi besoins ponctuels liés à des projets domestiques ou à des activités professionnelles. À cela s’ajoute une évolution du profil des acheteurs avec l’arrivée de clients plus âgés, souvent des grands-parents friands de voyages et de road trips.
Cette situation fait que certains constructeurs cherchent désormais à moderniser l’image du monospace. Chrysler a récemment dévoilé un concept de Pacifica à l’esthétique plus valorisante, doté de la transmission intégrale et d’aptitudes accrues hors bitume tout en confirmant que la prochaine version serait aussi électrique et futuriste. On constate donc une vraie recherche pour tenter un retour réussi.
Et en Europe ?
En Europe, quelques indices suggèrent que le sujet n’est pas totalement clos. Des concepts récents comme le Citroën ELO explorent de nouvelles interprétations de la voiture familiale en s’éloignant des codes SUV, mais sans toutefois revenir totalement aux monospaces d’hier.
De monospace zal waarschijnlijk niet terugkeren in de vorm die we kennen. Maar hij zou wel eens inspiratie kunnen bieden voor een nieuwe generatie rationele auto's die beter zijn afgestemd op het gebruik. Daarvoor moeten fabrikanten echter wel durven ingaan tegen de SUV-trend waaraan ze de afgelopen jaren hebben meegewerkt. En dat is nog geen sinecure.
Op zoek naar een auto? Zoek, vind en koop het beste model op Gocar.be
