Boetes - Pagina 4

Voor inwoners en bezoekers van Gent betekende 1 mei 2026 een kantelpunt: voortaan riskeren automobilisten ook op zon- en feestdagen gestraft te worden als ze niet betalen om te parkeren. Nochtans inde het mobiliteitsbedrijf in 2025 al een recordbedrag aan inkomsten. Waar eindigt dit?

Het contrast is opvallend: in 2017 telde België 4,7 miljoen verkeersovertredingen en zeven jaar later is dat aantal verdubbeld tot 9,2 miljoen. Uiteraard betekent dit niet dat Belgen twee keer zo slecht zijn gaan rijden. Het is vooral het gevolg van een systeem dat stukje bij beetje is hervormd. En binnen Europa is het zelfs vrij uniek…

De Brusselse LEZ moest strenger worden. Maar hoe streng is een systeem waarvan 25% van het ANPR-netwerk uitvalt en buitenlandse kentekens sinds 2023 niet meer worden herkend? De technische mankementen stapelen zich op en dat roept vragen op over de geloofwaardigheid.

Camera’s die je gsm herkennen, multi-inbreukradars en controles aangestuurd door algoritmes: kunstmatige intelligentie staat op het punt een centrale rol te spelen in de Belgische verkeershandhaving. Nultolerantie lijkt daarbij de nieuwe norm te worden.

Onlangs kreeg een Noorse automobilist een boete van 120.000 euro opgelegd wegens te hard rijden. Een waanzinnig bedrag, maar het valt te verklaren doordat de boetes in dat land worden afgestemd op het inkomen. Ook in België lijkt dit idee bij sommige politici steeds meer aanhang te vinden.

Het Franse parlement heeft gestemd voor de afschaffing van de lage-emissiezones. Is dat het einde van de administratieve rompslomp voor Belgen die richting het zuiden trekken? Niet helemaal. Je Crit’Air-vignet nu al van je to-dolijst schrappen, is wat voorbarig. Dit is waarom.

De Brusselse minister van Financiën heeft de datum van 7 juni voor de nieuwe LEZ-boetes geschrapt. 1 juli zou nu ‘in het beste geval’ het nieuwe doel zijn. Voor de betrokken bestuurders blijft de onzekerheid dus duren.

Naar aanleiding van de laatste flitsmarathon publiceert VIAS een enquête over het gedrag van Belgische automobilisten achter het stuur. 38% van de bestuurders geeft toe de snelheidslimieten te overschrijden en een kwart van hen krijgt één keer per jaar een boete. Zijn Belgische automobilisten dan wegpiraten? Helemaal niet...

Op 15 april voeren meer dan twintig Europese politiediensten tegelijk 24 uur lang snelheidscontroles uit. In België wordt op 658 punten gecontroleerd. Een eerdere editie met 50.000 overtredingen op één dag toont hoe groot het belang van zo’n actie is.

In België wordt rijden onder invloed niet overal op dezelfde manier aangepakt. Afhankelijk van de gemeente of provincie verschillen de kans op controle, de drempel voor onmiddellijke intrekking van het rijbewijs en dus ook de mogelijke sancties soms aanzienlijk. Een ongelijkheid die justitie graag zou wegwerken.

Radartoestellen zijn begrensd en trekken het niet meer wanneer auto’s met een te hoge vaart passeren. Kun je de flitser letterlijk te snel af zijn? En zo ja, ontloop je dan je boete? Het antwoord is positief op de eerste vraag, maar negatief op de tweede. 

Belangrijk nieuws voor automobilisten: de federale regering wil de termijn voor het versturen van processen-verbaal bij snelheidsovertredingen optrekken van 14 naar 30 dagen. Officieel gebeurt dat in naam van de verkeersveiligheid, maar in werkelijkheid komt het omdat de overheid er niet meer in slaagt om alle overtredingen te verwerken. Uiteraard loopt ze zo inkomsten mis. Voor bestuurders dreigt een belangrijke juridische bescherming te verdwijnen.

Na weken van politieke chaos en een eerste crisis binnen de Brusselse regering is eindelijk duidelijk wanneer overtreders effectief boetes zullen krijgen: vanaf 7 juni 2026. Maar er zit een opvallend staartje aan het verhaal…

Dertig jaar nadat de regel in de wegcode werd opgenomen, wordt de voorrang voor voetgangers in België nog altijd massaal genegeerd. Nochtans kan de boete voor overtreders flink oplopen. Dit riskeer je echt.

Na Vilvoorde in november heeft nu ook Maaseik een boete van een trajectcontrole geschrapt. Twee uitspraken, twee verschillende juridische argumenten, maar dezelfde conclusie: de 31 Belgische gemeenten die met dit systeem werken, zitten in een bijzonder moeilijke positie.